Ρεμβασμός μετά λογοτεχνίας

....της Αναστασίας - Μίλα Ποποβίδου

Πάντα πίστευα πως η ισορροπία στη ζωή επέρχεται όταν τέμνονται δύο αντικρουόμενες δυνάμεις, με αρχετυπικότερο πρότυπο αυτής της πάλης τη σχέση λογικής και συναισθήματος. Ιδανική μορφή άμιλλας μεταξύ των δύο είναι η λειτουργία της μίας με σκοπό την προαγωγή της άλλης. Πώς αλλιώς, αφού για να μπορέσει ο άνθρωπος να ενστερνιστεί τα νοήματα που προσλαμβάνει κάθε φορά με το λογικό του, θα πρέπει πρώτα να τα πετάξει μέσα στον κυκεώνα του μυαλού του και έπειτα συνομιλώντας τακτικά μαζί τους, να κατασκευάσει εικόνες και να ανακαλέσει μνήμες για να γεννήσει κάτι καινούριο. 

Μια απρόσμενη συνάντηση

....της Αναστασίας - Μίλα Ποποβίδου

Eπιστρέφοντας τις προάλλες για το σπίτι μου από το κέντρο της Θεσσαλονίκης, σε μία διαδρομή που έχει καταντήσει η χειρότερη ρουτίνα για μένα, έκανα την καθιερωμένη στάση μου στο σταθμό των τρένων για να αλλάξω αστικό. Εκεί, δύο πρόσωπα μελαμψά και συμπαθητικά συνάμα, με πλησίασαν και με ρώτησαν αν είχαν πάρει το σωστό αστικό που θα τους οδηγούσε στο σταθμό των τρένων.

Εθελοντισμός

....της Αναστασίας - Μίλα Ποποβίδου

Aλήθεια έχετε αναρωτηθεί ποτέ για το ποια είναι η πραγματική σημασία του όρου «εθελοντισμός»; Και δεν εννοώ φυσικά την λεξική σημασία καθεαυτή, αλλά την ηθική που αποτελεί το πρακτικό αντίκρισμα της πρώτης. Άλλωστε τι νόημα θα είχαν οι λέξεις αν τις αποκόβαμε από τις κοινωνικές (πολιτισμικές, φιλοσοφικές, ιστορικές κτλ.) τις προεκτάσεις ; Μάλλον απολύτως κανένα!

Ο χρόνος ως ψυχολογική έννοια και ο ρόλος της γλώσσας

....της Αναστασίας - Μίλα Ποποβίδου

Ο χρόνος είναι κατά βάση ψυχολογική έννοια και ως τέτοια δεν θα μπορούσε παρά να επαφίεται στο μεγαλύτερό της μέρος στην υποκειμενική κρίση του ανθρώπου και πολύ λιγότερο στην αντικειμενική. Αντιλαμβανόμαστε τον χρόνο μέσα από την καθημερινότητα μας, την αέναη διαδοχή των εποχών, των μηνών, των ημερών και των ωρών, μια ατέρμονος κίνηση που χαρακτηρίζεται από περιοδικότητα και γραμμικότητα οδηγώντας πάντα στην ίδια και αυτή αρχή.