Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγγελική Μαυρομμάτη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγγελική Μαυρομμάτη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 2 Ιουνίου 2012

Ο αναμάρτητος πρώτος τη ψήφο βαλέτω

.....της Αγγελικής Μαυρομμάτη



    Πρόβλημα : Έχουμε μία εντολή συνεργασίας η οποία δίνεται σε έναν και μοιράζεται σε πολλούς. Πρώτα την πήρε ο Αντώνης γιατί είχε μαζέψει τη μεγαλύτερη ομάδα. Δεν ήθελε να την κρατήσει όμως καθώς τον δυσκόλευε η συνεργασία και την γύρισε πίσω. Μετά την πήρε ο Αλέξης καθώς ήταν δεύτερος στη σειρά. Κι αυτός όμως δεν τα πήγαινε καλά με τις άλλες ομάδες οπότε την επέστρεψε με συνοπτικές διαδικασίες. Τέλος την έλαβε δικαιωματικά ο Ευάγγελος, ο οποίος ωστόσο μη διαφέροντας και πολύ στο πνεύμα ομαδικότητας αναγκάστηκε να ακολουθήσει την λογική «από ‘δω παν κι άλλοι».

Κυριακή 25 Μαρτίου 2012

Who are you to save the world? But then again, who are you NOT to..?


.....της Αγγελικής Μαυρομμάτη



    Η σύγχρονη γενιά έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως η γενιά της απάθειας, η γενιά των μέσων μαζικής ενημέρωσης, του διαδικτύου και των εικονικών σχέσεων. Ήρθε η ώρα όμως για τη ίδια αυτή γενιά, την γενιά του facebook, του twitter και του YouTube να αποδείξει ότι μπορεί και είναι έτοιμη να κάνει τη δική της επανάσταση, με νέους όρους αυτή τη φορά, διαδικτυακούς, ειρηνικούς και πάνω απ’ όλα παγκόσμιους. Ζούμε σε ένα κόσμο όπου τα μέλη του facebook καθώς και οι χρήστες site δικτύωσης ξεπερνούν τον πληθυσμό του πλανήτη πριν από μόλις 200 χρόνια. Η μεγαλύτερη επιθυμία της κοινωνίας είναι να ανήκει κάπου και να συνδέεται με τους γύρω της. Στην εποχή λοιπόν που η χρήση του internet έχει διαδοθεί τόσο μαζικά έχουμε όλοι την ευκαιρία να καταρρίψουμε τις αποστάσεις μεταξύ μας, να μοιραστούμε εικόνες και γνώση που αγαπούμε, να δηλώσουμε επίσημα και επώνυμα την άποψη μας και να γίνουμε έμπρακτα μέλη της παγκόσμιας κοινότητας ιδεών μέσω του υπολογιστή.

Σάββατο 17 Μαρτίου 2012

«Αγάπη μου είσαι όμορφη σαν τράπεζα που καίγεται.»

.....της Αγγελικής Μαυρομμάτη



...Όταν είδα αυτό το γνωμικά συντεταγμένο σύνθημα, γραμμένο σε ένα τοίχο της Αθήνας σε φωτογραφίες από τα πρόσφατα επεισόδια στο κέντρο, οι συγκεκριμένες λέξεις συγκεντρωμένες και τοποθετημένες με τόσο απλό τρόπο στη σειρά αποτυπώθηκαν αβίαστα και σχεδόν αυτόματα στο υποσυνείδητό μου. Τις επόμενες μέρες λοιπόν σκεφτόμουν τη φράση και προσπαθούσα να την αναλύσω. «Αγάπη μου» έλεγα, τι γλυκός τρόπος να ξεκινήσει μια πρόταση, «είσαι όμορφη» και τι ευγενικά που το συνεχίζει απαντούσα, «σαν τράπεζα που καίγεται».. και κάπου εκεί οι σκέψεις έπαιρναν άλλο δρόμο.