Απολύσεις, εκκλησία και εθνοπατέρες

....από τον Πριγκηπάκο

Συμπερασματικά για τα τεκταινόμενα των τελευταίων χρόνων έχουμε και λέμε: Η κυβέρνηση παραπονιέται, εμφανίζοντας συχνά τον εαυτό της ως θύμα της Τρόικας, ότι  πρέπει να κάνει τις απολύσεις που έτσι και αλλιώς δεσμεύτηκε και υπέγραψε να κάνει.

Γυ(ε)ρνώντας στα Εξάρχεια

....από τον Πριγκηπάκο

Και όμως δεν είναι παρά λίγοι μήνες που έφυγα από αυτήν την γειτονιά μου που ονομάζουνε Εξάρχεια, μια γειτονιά που στο μυαλό μου το κάθε της γράμμα γράφεται με κεφαλαίο. Μια γειτονιά με τέτοιο αέρα που όμοιο του δεν ανάσανα ποτέ. Φαντάζει μια αύρα ελευθερίας και αλλαγής, που θαρρείς πως έρχεται κατευθείαν από τις πορτοκαλιές στην Μαυρομιχάλη, τις μπουκαμβίλιες της Καλλίδρομου, από τα μεζεδοπωλεία της περιοχής αλλά κυρίως από τους ανθρώπους της, που ζουν, αγαπούν, σκέφτονται, ερωτεύονται και ονειρεύονται στην Βαλαωρίτου, στην πλατεία, στην Κωλέτη και στους πέντε δρόμους.

Ες αεί ευγνώμονες στην φιλανθρωπία

....από τον Πριγκηπάκο

Δεν θα μιλήσω ως συνήθως σήμερα, δεν έχω διάθεση ποιητική, είναι οι καιροί μας ζοφεροί και δεν μου αφήνουν χώρο.

Καταρρέοντα έθνη στην Ευρώπη;

....από τον Πριγκηπάκο

 

Την στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές, η Καταλονία εντείνει τις προσπάθειές της προκειμένου να διασφαλίσει ένα δημοψήφισμα που θα της επιτρέψει να αποσχισθεί από την Ισπανία, στην ίδια οικονομικά πολύπαθη χώρα οι Βάσκοι επιθυμούν την αυτονομία τους ενεργότερα από ποτέ. Η Σκοτία συμφώνησε με το Ηνωμένο Βασίλειο για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος το 2014 για την ανεξαρτητοποίηση της. Οι Φλαμανδοί Βέλγοι δρομολογούν εδώ και καιρό την απόσχιση τους από τους γαλλόφωνους Βαλόνους και επιπλέον οι Βόρειοι Ιταλοί διεκδικούν την απόσχιση τους από τον Ιταλικό Νότο.

Ανάρμοστες σκέψεις

....από τον Πριγκηπάκο

Γυρνάω σπίτι το βράδυ από την δουλειά. Ανοίγω τον υπολογιστή μου, διατρέχω σύντομα και επιγραμματικά τον οχετό πληροφόρησης και παραπληροφόρησης που μας περιβάλει καθημερινά, ανάμεσα σε ξακουστούς μέντορες και φωτεινούς ειδήμονες που μετά περίσσιας ειλικρίνειας και ανιδιοτέλειας μου εξηγούν πως οφείλω να φερθώ ή πως είναι επιτρεπτό να σκεφτώ, ανάμεσα σε χιλιοειπωμένες απειλές, κούφιες δηλώσεις στήριξης και αλληλεγγύης βιαστικά περνάει μπροστά από τα μάτια μου ένας τίτλος άρθρου «Παραμένει θύμα των anonymous η σελίδα της Χρυσής Αυγής Νέας Υόρκης».

Νύχτωσε

....από τον Πριγκηπάκο 

Νύχτες Κρυστάλλων.

Πάνε μόλις λίγα χρόνια που την χώρα αυτή κατέκλυζαν ηλιόλουστες ημέρες, ημέρες με εικόνες φωτεινές, εικόνες σπουδαίων γιορτών και μεγάλων εθνικών θριάμβων. Στιγμές που ολόκληρη η ανθρωπότητα νομίζαμε πως σταματούσε για λίγο το χρόνο, για να σαστίσει μπροστά στα «επιτεύγματα» της μικρής αυτής χώρας. Εικόνες ατελείωτης αγορασμένης ευτυχίας. Θυμάσαι;