Καλώς ή κακώς το ψέμα έχει κοντά ποδάρια.

…..του Κωστή Πειρατή Καραμπατζού

    Όταν στην Λιβύη χρειάστηκε να φτάσουν στο 2011 για να πάρουν θέση στο λεξιλόγιο του οι λέξεις «ντιμοκρατί» και «ντικτατορί», όπως άκουσα προσφάτως να τις προφέρουν, λέξεις που εμείς τις πρωτοπλάσαμε και πρωτοεντάξαμε στην κοινωνία μας 4-5.000 χρόνια πριν, είναι λογικό να νιώθουμε μια υπερηφάνεια (έχοντας την αίσθηση πως είμαστε κάποια πολιτιστικά σκαλοπάτια παραπάνω). Πού πήγε όμως αυτή η πολιτική υπεραξία μας; Μήπως αλλοιώθηκε ή ακόμη χειρότερα χάθηκε στην πορεία του χρόνου; Αδιαμφισβήτητα και κάτι τέτοιο συνέβη. Επειδή όμως στόχος μου δεν είναι να καταπιαστώ με μια ιστορική πολιτική ανάλυση της χώρας, την οποία λίγο πολύ γνωρίζουμε όλοι, αλλά με την μεταπολιτευτική νοοτροπία, θα αναφερθώ σε καταστάσεις που όλοι βλέπουμε γύρω μας.