Δύσκολοι καιροί για Πρίγκηπες

.....του Χρήστου Παπά

Αποτύχαμε. Ως ιστορικό ανθρώπινο είδος αποτύχαμε. Ως λαός αποτύχαμε. Μετά από μόλις 200 χρόνια. Δεν εκφράζω καμία απαισιοδοξία. Μιλάω ψύχραιμα σαν στατιστικολόγος. Ζούμε κοσμογονική συγκυρία. Το παραμύθι της αειφόρου ανάπτυξης μετατράπηκε σε εφιάλτη της αέναης… λιτότητας!

Όλοι όσοι ασχολούνται με το ελληνικό ζήτημα πλέον αντιλαμβάνονται ότι η λιτότητα δεν είναι αναπτυξιακή, ότι επιδεινώνει την ύφεση και αυξάνει το χρέος.

Η βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή σε µια χώρα που εισέρχεται στην κρίση µε υψηλό δημόσιο χρέος την οδηγεί αναπόφευκτα σε έναν φαύλο κύκλο ύφεσης, ανεργίας και χρέους. Αλλά οι πραγματικά θεόπνευστοι εμπνευστές της τραγικής αυτής πολιτικής δεν φαίνεται να πτοούνται. Αντί να αλλάξουν ρότα, εμμένουν στην ίδια αδιέξοδη πολιτική. Ακόμη μεγαλύτερη μείωση δαπανών, ακόμη μεγαλύτερη αύξηση φόρων. Και όποιος αντέξει.

Γεγονοτομάνιακ.

....του Χρήστου Παπά

   Ναι, είναι γεγονός, πληκτρολογώ ξανά! Ξεχυθείτε στους δρόμους με πανό, ταμπούρλα, κλαρίνα και φωτογραφίες μου. Πέρασαν -ανάθεμα τους- ήδη τρείς μήνες από το τελευταίο κείμενο στο dubium.

"Μη μιλάς, κινδυνεύει η Ελλάς"

    .....του Χρήστου Παπά

   "Τα παιδιά της γειτονιάς του τον πειράζουνε." Δήλωση της Μαρίκας Παπαγκίκα για το χθεσινό συμβάν στην συναυλία του Γιώργου Νταλάρα.

Σκόρπιες σκέψεις

...του Χρήστου Παπά

   Οι βουλευτές διάλεξαν το ευρώ, οι δρόμοι πήραν φωτιά.

2011 Reloaded

....του Χρήστου Παπά


Μετά από διαμαρτυρίες για την απαισιοδοξία του άρθρου «Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασε ο χρόνος.» και κάποιες αναφορές εκ μέρους μου που δεν έγιναν ποτέ σε σημαντικά γεγονότα του 2011, υπεύθυνα αναλαμβάνω ευθύνη και ελπίζω πώς το ακόλουθο συμπλήρωμα θα καλύψει τις όποιες ατέλειες. Με πιο σκωπτική διάθεση το sequel του άρθρου (όπως φαίνεται και από την επιλεγμένη φωτογραφία).

Ο χαμένος,ακήρυχτος, πόλεμος της ασφάλτου

.....του Χρήστου Παπά

Η χρονιά μόλις είχε ξεκινήσει. Με μουσικές πρόβες, διαβάσματα και γραψίματα για τον έναν, με χειμερινά σπόρ και ταξίδια για τον δεύτερο. Οι δύο καλοί φίλοι βρέθηκαν την προηγουμένη για πρώτη φορά έπειτα από κάμποσες εβδομάδες και αφού βγήκαν και τα είπαν, αποφάσισαν να ανέβουν στο χιονοδρομικό κέντρο του Καιμακτσαλάν για ski, ο μεγάλος, για snowboard, ο μικρότερος. Έπειτα από έναν όχι και τόσο μακρύ βραδινό ύπνο, το ξυπνητήρι εντυπωσίασε, διακόπτοντας θεαματικά και εκκωφαντικά τον ύπνο των δύο φίλων. Το πρώτο τράνταγμα. Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2012.

Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασε ο χρόνος.

   .....του Χρήστου Παπά

   31 Δεκεμβρίου 2011,η τελευταία μέρα του χρόνου. Ενός χρόνου που πολλοί θα θυμόμαστε για το σεισμό και το πυρηνικό ατύχημα στη Φουκουσίμα, το λιμό στη Σομαλία, την εκτέλεση του Μουαμάρ Καντάφι, τη κρίση και τα επεισόδια στην Ελλάδα, την Αραβική άνοιξη, τον πριγκηπικό γάμο στη Βρετανία, το θάνατο του Οσάμα Μπιν Λάντεν, τη κρίση στην Ευρωζώνη, το κίνημα των καθολικώς διαμαρτυρομένων «Αγανακτισμένων» , το μακελειό στη Νορβηγία και το χαμό του Steve Jobs…

Φοιτητικά Κώματα

.....του Χρήστου Παπά

"Πανεπιστημιακό Real Estate"

   Οι φοιτητικές παρατάξεις είναι ο καλπάζοντας καρκίνος των πανεπιστημίων και ιδρυμάτων και επεκτείνεται μεταστατικά σε όλους τους αφελείς πρωτοετείς

Άνθρωπος ών μέμνησο τής κοινής τύχης.

...του Χρήστου Παπά

Κοινή γάρ η τύχη και το μέλλον αόρατον..