Debout les damnés de l'Université..

....της Αναστασίας Λαδοπούλου

Ναί, το σχέδιο Αθηνά καταστρέφει τα όνειρα πολλών φοιτητών. Ναί, το σχέδιο Αθηνά οδηγεί πολλούς γονείς στην απελπισία αφού βλέπουν οτι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά σε μια πιθανή μεταφορά του παιδιού τους σε άλλη πόλη από αυτή που σπουδάζει. Ναί, το σχέδιο Αθηνά εμπεριέχει μεσα του (όπως είναι εμφανές) και πολιτικές σκοπιμότητες. Ναί, η οργή είναι κατανοητή.

Ο απαίδευτος νους

....του Δημήτρη Τσιαούση

Αφορμή για αυτό το άρθρο στάθηκε η δικαιολογία του παίκτη της ΑΕΚ Γιώργου Κατίδη για το ναζιστικό χαιρετισμό που έκανε μετά την επίτευξη του γκολ που πέτυχε, και μετά από το σάλο που προκλήθηκε, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι φοιτητές αγνοούσαν τουλάχιστον τα βασικά σχετικά με τη μάχη του Μαραθώνα.

Ποιος δουλεύει ποιον στην ελληνική εκπαίδευση;

....του Ρίζου Καϊάφα

Η αφορμή για αυτό το άρθρο δόθηκε από τις αντιδράσεις των διαδικτυακών μου φίλων σε μια σχετική μου ανάρτηση προ ημερών . Εκεί, αγανακτισμένος πλέον από μια σειρά κωμικοτραγικών φαινομένων της καθημερινότητας στο πανεπιστήμιο, είχα αναρωτηθεί «μήπως δουλευόμαστε μεταξύ μας σ’ αυτή τη σχολή;» Η απρόσμενα μεγάλη ανταπόκριση στο σχόλιό μου με έπεισε πως όχι μόνο η υποψία μου είναι βάσιμη αλλά επιπλέον – κι αυτό είναι το εξοργιστικότερο όλων – γνωρίζουμε και συμμετέχουμε σ’ αυτό το θλιβερό παιχνίδι της εθελοτυφλίας. Δεν είναι περίεργο ότι η διαπίστωσή μου θα μπορούσε να γενικευτεί σε όλες τις βαθμίδες του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος.

Σχέδιο "Αθηνά" - A Short Film

Μια πρωτοβουλία του Τμήματος Πληροφορικής του Α.Τ.Ε.Ι. Θεσσαλονίκης.

Για το σχέδιο "Αθηνά"

Εδώ και 20 χρόνια ο Ακαδημαϊκός Χάρτης της Ελλάδας πάσχει από παθογένειες. Τα πανεπιστημιακά ιδρύματα κάνουν ότι είναι δυνατό για να υποστηρίξουν το γνωστικό τους αντικείμενο αντιμετωπίζοντας τις δυσχέρειες που προκύπτουν κατά καιρούς και για αυτό χρειάζονται και την κατανόηση και αρωγή του Υπουργείου Παιδείας στον συνεχόμενο αγώνα που δίνουν.

Κατάληψη της σχολής ή εγκατάλειψη των ονείρων μας;

.....του Απόστολου Μοσχόπουλου

 Με αφορμή το νομοσχέδιο «ΑΘΗΝΑ», ο Σύλλογος Φοιτητών Αγγλικού τις τελευταίες ημέρες έχει προβεί σε κατάληψη του τμήματος. Η απόφαση αυτή έχει δημιουργήσει ένα κλίμα πόλωσης και έντασης για το κατά πόσο η κατάληψη αποτελεί τελέσφορο μέσο κινητοποίησης. Ας πάρουμε όμως κάποια πράγματα από την αρχή.

Οι αμόλυντοι ευπατρίδες μιας μολυσμένης πατρίδας

....του Ρίζου Καϊάφα

«… Νέοι με την ορμή, άντρες με την ψυχή, ευπατρίδες αμόλυντοι μιας μολυσμένης πατρίδας, πού πάτε να χαθείτε άδικα των αδίκων; Πώς φεύγετε, αφήνοντας πίσω σας, κυρίαρχους, τους φαύλους και τους κακούς, τους πενταρολόγους και τους κοσμοπολίτες; Γιατί πάτε να δώσετε τα δώρα σας εκεί; Διψά η αυλή σας για νερό, γυρίστε πίσω. Γυρίστε πίσω…»

Από το «Σάλπισμα» του Ανδρέα Καρκαβίτσα, εφημερίδα ο Χρόνος, 16 Οκτωβρίου 1909

Webfest: η γιορτή του Διαδικτύου

Πλατεία Δημαρχείου, Βέροια,

Κυριακή 16/9/2012

Διασκέδαση, εργαστήρια και διαγωνισμοί με το Διαδίκτυο

Θα πραγματοποιηθεί στα πλαίσια των εκδηλώσεων εορτασμού για τα ελευθέρια της πόλης του Δήμου Βέροιας, και έχει ως θεματική ενότητα: «Μάθηση, ελευθερία και Διαδίκτυο στην πράξη».

Η ελευθερία είναι η πηγή των ηθικών αξιών και η μάθηση ένας από τους τρόπους κατάκτησής της. Πως αλλάζει η ζωή μας με το Διαδίκτυο το περιεχόμενο και τα μέσα για να την επιτύχουμε;

Καταργήσεις με πολιτική περιφερειακή!

....του Στέργιου Καλπάκη

   Το «πρόβλημα θεμελίωσης»* που χαρακτηρίζει τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις στη χώρα μας, γίνεται ορατό κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες. Η ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, μας προβληματίζει για τον τεράστιο αριθμό των τμημάτων, με παρόμοια ονόματα, σπαρμένα σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Η κατάσταση αυτή, δημιουργεί ανέργους και σε καμία περίπτωση δε συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική εξέλιξη. Η αλλαγή λοιπόν, του χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα μας κρίνεται σήμερα αναγκαία όσο πότε.

Η μεταρρύθμιση που δε «γίνεται»

....του Στέργιου Καλπάκη

Παραφράζοντας τον τίτλο από το γνωστό βιβλίο του Αλέξη Δημαρά και δίνοντας διάρκεια, μπορούμε να περιγράψουμε με λίγες μόνο λέξεις το ζήτημα της μεταρρύθμισης της Ανώτατης Εκπαίδευσης (κι όχι μόνο) στη χώρα μας. Δυστυχώς, η ιστορία της εκπαιδευτικής πολιτικής στην Ελλάδα, στο μεγαλύτερό της μέρος, είναι συνυφασμένη με περιπτώσεις μεταρρυθμιστικών προσπαθειών που δεν έλυσαν τα προβλήματα των ελληνικών πανεπιστημίων, ώστε ν’ αποτελέσουν παράγοντα κοινωνικής συνοχής, εξέλιξης κι οικονομικής ανάπτυξης.

Η δυστυχία του να είσαι έλληνας ..το 2012

.....της Αναστασίας Λαδοπούλου

Ο τίτλος αυτός ,δανεισμένος απο το ομώνυμο βιβλίο του Νίκου Δήμου ταιριάζει μάλλον απόλυτα σε όλους τους έλληνες που κατοικούν σ'αυτή τη χώρα εν έτει 2012.Είναι γνωστό οτι ποτέ η Ελλάδα ως (υποτιθέμενο) ευρωπαικό κράτος πρόνοιας δεν έπαιξε σωστά το ρόλο της.Είναι ακόμα γνωστό οτι όσο τα χρόνια περνούν και η δημοσιονομική κρίση βαθαίνει τόσο λιγότερες θα είναι οι δαπάνες για την υγεία και την πρόνοια ,ωστόσο ,υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά χρειάζονται αυτήν την πρόνοια ,ειδικά τα παιδιά με ειδικές ανάγκες κάθε είδους.

Τι νομίζεις....."Υ"πουργέ;

....από την Ανδρομέδα   

   Μοιάζω με πειραματόζωο; Μήπως μοιάζω με καρτούν; Το Superman ή κάτι τέτοιο; Μήπως μοιάζω με μία από τις ιδιοφυίες του πανεπιστημίου του Cambridge; Μοιάζω με κινητή εγκυκλοπαίδεια ή κάτι παρόμοιο;

Η δημοκρατία των λίγων

.....του Κωνσταντίνου Δουραλή

    Πολύς λόγος έχει γίνει για την δημοκρατία σε αυτή την χώρα. Μια χώρα που γέννησε την δημοκρατία και την εξήγαγε στα πέρατα του κόσμου.2500 χρόνια αργότερα όμως η κατάσταση είναι απογοητευτική. Η δύναμη του λαού(δήμος- κράτος) φαίνεται ότι έχει δώσει την θέση του ανεπιστρεπτί στην ολιγαρχία και στην ιεραρχία της ζούγκλας.Θες από την κοινωνία ,θες από το γήπεδο, θες από την πολιτική, θες από την Βουλή. Όπου και να κοιτάξεις ομάδες ατόμων κυριαρχούν πάνω στις ζωές των άλλων απλά αποφασίζοντας και….. διατάζοντας.Σας θυμίζει κάτι η τελευταία φράση???

Επιτρέπεται να τα αλλάξουμε όλα;

.....του Νίκου Γράκχου

 "Ονειρέψου" σου ζητά κάποιος. " Ονειρέψου ένα πανεπιστήμιο όπως θα το ήθελες εσύ. Φαντάσου τώρα κάποια μικρόβια να εισέρχονται στο όνειρό σου, να μολύνουν τη φαντασία σου, να λαφυραγωγούν το δημιούργημά σου." Και τώρα πες μου πόσο διαφέρει αυτό που μόλις ονειρεύτηκες από την πραγματικότητα; Το πανεπιστήμιο είναι εν δυνάμει ο χώρος που φαντάζεσαι και ονειρεύεσαι να είναι, και τα μικρόβια που συντηρούν το τέλμα του είναι η αδράνεια σου, η σιωπή σου και ορισμένες συντηρητικές απόψεις, που κυριαρχούν δίχως να γνωρίζουν καμία απολύτως αντίσταση.

Σκόρπιες σκέψεις για τα κακώς κείμενα της εκπαίδευσης

....της Βασιλικής Τσιαμήτα

(Στο κείμενο που ακολουθεί, σκέφτηκα να παίξω ένα ρόλο, το ρόλο της μαθήτριας που πρόκειται να εξεταστεί στις πανελληνίες εξετάσεις, προκειμένου να εισέλθει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση κάνοντας το όνειρο της πραγματικότητα. Το θέμα είναι η πρωτοβουλία της μαθήτριας , η οποία θέλει με την επιστολή της να συνομιλήσει με την κοινωνία και τους αρμοδίους.)

Φοιτητικά Κώματα

.....του Χρήστου Παπά

"Πανεπιστημιακό Real Estate"

   Οι φοιτητικές παρατάξεις είναι ο καλπάζοντας καρκίνος των πανεπιστημίων και ιδρυμάτων και επεκτείνεται μεταστατικά σε όλους τους αφελείς πρωτοετείς

Η αποπολιτικοποίηση των φοιτητών

.....του Νίκου Βράντση

Εισήχθης στο πανεπιστήμιο και θεωρείς ότι βγήκες νικητής από μια μάχη. Αυτή της εκπαίδευσης και των πανελληνίων. Νίκησες μα σε μια μάχη που ήταν λάθος εξ αρχής και το τρόπαιό σου ένα χαρτί, δίχως ουσία και αντίκρισμα  και ένα βρώμικο κτήριο. Κάποιοι εφησυχάζουν κατακτώντας αυτό το κάλπικο τρόπαιο και πορεύονται προς την κατάκτηση του επόμενου στόχου τους, του επόμενου ανούσιου χαρτιού που σιγά –σιγά φθίνει και χάνει κάθε αξία. Ορισμένοι όμως κατανοούν πως νικητή ή ηττημένο δεν σε καθιστά ο βαθμός ενός χαρτιού, το χαμόγελο του συνένοχου περίγυρού σου, ένα απεριποίητο κτήριο που το βαπτίσαν ΑΕΙ. Νικητή ή ηττημένο σε καθιστά η διάθεσή σου να διεκδικήσεις ένα δικαίωμα σε μια μόρφωση ανώτερη, ο βαθμός της πολιτικοποίησής σου, της ικανότητάς σου να ζητάς αδιάλειπτα αυτό που προσπαθούν να σου στερήσουν. Το αυτονόητο.

Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία

.....του Θεμιστοκλή Αστέρη

Η ιστορία επαναλαμβάνεται άλλοτε ως τραγωδία άλλοτε ως φάρσα. Στην προκειμένη περίπτωση δεν ξέρω ποιο από τα δύο συμβαίνει. Προσπαθώ, όσο δύσκολο κι αν είναι, να πείσω τον εαυτό μου πως πρόκειται για κακόγουστη φάρσα το γεγονός να ταυτίζεται η αποφράδα ημέρα της επετείου του πραξικοπήματος του 1967, με  την επίσκεψη του ΔΝΤ την 21η Απριλίου το 2010 στην Αθήνα. Από τη χούντα των συνταγματαρχών περάσαμε στη χούντα των αγορών… Πέρασαν 43 χρόνια από  το πραξικόπημα στη χώρα μας (21 Απρίλη 1967) και την επταετή δικτατορία που  ακολούθησε.

Οι αδιαπραγμάτευτες προϋποθέσεις για την παιδεία

.....του Νίκου Βράντση

Yπάρχουν πράγματα στο πανεπιστήμιο τα οποία μας απογοητεύουν, άλλα που μας θυμώνουν. Υπάρχουν όμως και κάποια που πρέπει ανά πάσα στιγμή να διεκδικούμε να αγωνιζόμαστε για να τα διατηρούμε, διότι είναι κεκτημένα χρόνων και επιτεύγματα αδιάλειπτων αγώνων. Υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις αδιαμφισβήτητες και αδιαπραγμάτευτες που αποτελούν κοινή παραδοχή για σύνολη την σκεπτόμενη κοινότητα και αφορούν στην παιδεία.

Το παιδί της Ροζμαρι

.....του Κωνσταντίνου Δουραλή

     Σκεφτόμενος τι τίτλο να βάλω στο σημερινό άρθρο προσπαθούσα να συνδέσω το περιεχόμενο με κάτι λίγο πιασιάρικο μπας και το διαβάσει κανείς πέρα από τον blogger.Και σκέφτηκα ότι εφόσον θα μιλήσω για ένα έκτρωμα(νόμος για την παιδεία)μιας και έτσι συνηθίζουν να το ονομάζουν, είπα να βάλω ένα σχετικό τίτλο η διαφορά είναι ότι η μητέρα στην προκειμένη περίπτωση είναι η κ.Διαμαντοπούλου.