Ένα χρόνο πριν

......του Νίκου Γράκχου

Αλήθεια εσύ στην εποχή της πληροφορίας, τι συγκράτησες από τον χρόνο που πριν από λίγο πέρασε; Τι κρατάς και τι σκοπίμως ξεπερνάς; Τι θα έλεγες να κάναμε μια ανασκόπηση ενός κόσμου που αλλάζει, ενός χρόνου που περνά για να αναπολήσουμε μαζί τις περασμένες κοινές μας αναμνήσεις; Τις αναμνήσεις της ανθρωπότητας;

Το χάσμα ανάμεσά μας

....του Νίκου Γράκχου

Και τώρα οι δυο μας. Εγώ που θέλω να αλλάξω τον κόσμο και εσύ που θέλεις να μείνει όπως έχει.
Εγώ που στέκομαι απέναντί σου χωρίς την εμπειρία σου, χωρίς τα πτυχία και τις περγαμηνές σου με μόνα διαπιστευτήριά μου την αγάπη μου και το πάθος μου για την αλλαγή.

Δακρύζοντας σ' ένα ταξί

 .....του Νίκου Γράκχου

Τί σχέση μπορείς να δημιουργήσεις με έναν άγνωστο άνθρωπο σε δέκα λεπτά; Συγκίνησης, αλήθειας, ταύτισης. Το σημείο είναι τόσο οριακό που το άκουσμα μιας φράσης μπορεί να ξεκλειδώσει τους ανθρώπους, να τους συγκινήσει. Αρκεί μια δεκάλεπτη βόλτα, καλή καρδιά και διάθεση να ακούσεις.

Ένας κόσμος χωρίς μεσίτες.

.....του Νίκου Γράκχου

Μπορείτε να φανταστείτε έναν κόσμο δίχως διαμεσολαβητές; Έναν κόσμο όπου μπορείς να πράττεις, να αποφασίζεις, να επικοινωνείς, να συναλλάσσεσαι , να συνδιαλέγεσαι δίχως να χρειάζεσαι κάποιον εξειδικευμένο μεσάζοντα να σε καθοδηγεί;

Επιτρέπεται να τα αλλάξουμε όλα;

.....του Νίκου Γράκχου

 "Ονειρέψου" σου ζητά κάποιος. " Ονειρέψου ένα πανεπιστήμιο όπως θα το ήθελες εσύ. Φαντάσου τώρα κάποια μικρόβια να εισέρχονται στο όνειρό σου, να μολύνουν τη φαντασία σου, να λαφυραγωγούν το δημιούργημά σου." Και τώρα πες μου πόσο διαφέρει αυτό που μόλις ονειρεύτηκες από την πραγματικότητα; Το πανεπιστήμιο είναι εν δυνάμει ο χώρος που φαντάζεσαι και ονειρεύεσαι να είναι, και τα μικρόβια που συντηρούν το τέλμα του είναι η αδράνεια σου, η σιωπή σου και ορισμένες συντηρητικές απόψεις, που κυριαρχούν δίχως να γνωρίζουν καμία απολύτως αντίσταση.

H Ελλάδα και η Ευρώπη.

.....του Νίκου Γράκχου

Ας ξεκινήσουμε με τρεις κυνικές διαπιστώσεις. Η εθνική κυριαρχία είναι παρελθόν. Οι ιδεολογίες είναι ανούσιες. Οι αρχηγοί που εκλέξαμε και οι επόμενοι που θα εκλέξουμε είναι μαριονέτες, είναι φανφαρόνοι με αλυσοδεμένα χέρια. Και αυτό διότι η πολιτική καθορίζεται σε ένα ευρύτερο του εθνικού, πεδίο. Και πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει;  Όταν το κεφάλαιο και το χρηματοπιστωτικό δίκτυο είναι παγκοσμιοποιημένο, όταν η οικονομία και οι αγορές είναι πλέον οι ρυθμιστές της παγκόσμιας οικονομικής κατεύθυνσης, οι πιέσεις τους δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν από ένα κράτος- έθνος. Μπορούν να χαλιναγωγηθούν και να ελεγθούν μόνον από υπερεθνικές ενώσεις με ισχυρή πολιτική ενότητα και σύμπνοια, υπεύθυνες και υπόλογες στους λαούς τους.

Ποιοι πολεμούν την εκκλησία..

....του Νίκου Γράκχου 

   Το άρθρο αυτό απευθύνεται σε όσους θέλουν επιτέλους να φωτιστούν με την πραγματική αλήθεια και να καταλάβουν τι πραγματικά συμβαίνει σε αυτόν τον κόσμο. Όσοι θέλετε να ζήσετε στην πλάνη και στο ψέμα σταματήστε να διαβάζετε εδώ και τώρα.

Ματαιοδοξία, η μητέρα της κενότητας

....του Νίκου Γράκχου

Φαντάζουν γραφικές οι νουθεσίες τύπου <<Πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τους στόχους μας >> << Πρέπει να πλάσουμε από την αρχή τα όνειρά μας>> ,μα είναι πιο εύστοχες από ποτέ. Έχουμε καταντήσει πρεζάκια του καταναλωτισμού και μονάχα η πρόσβαση σε άχρηστα προϊόντα είναι μια δόση αρκετή για να μας υπνώσει. Και αν είναι και άτοκη βυθιζόμαστε στον ύπνο της κενής μας ραστώνης.

Πρόσεχε πρωτοετή..!!

....του Νίκου Γράκχου

Ας ξεκινήσουμε με μια διαπίστωση. Ο μεγαλύτερος υπεύθυνος της κρίσης στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι αυτός ο άρρωστος συνδικαλισμός που θανατώνει πνευματικά κάθε σκεπτόμενο τέκνο της κοινωνίας, μετατρέποντάς το σε συνδικαλιστή της κακιάς ώρας. Πιθανότερο είναι πλέον να μετεξελιχθεί ένας απόφοιτος πανεπιστημίου σε κομματικό συνδικαλιστή παρά σε σοβαρό επιστήμονα και εργαζόμενο.