Jun Miyake

....του Στέλιου Μουρατίδη

Λίγο οι  απόκριες, λίγο ο πυρετός με καθυστέρησαν από το να γράψω αλλά αυτή τη φορά έχω να προτείνω κάτι πολύ (μα πολύ) παράξενο, ή όπως λέμε στην μουσική alternative. Πρόκειται για τον Ιάπωνα μουσικό Jun Miyake. Με “παγκόσμιους” ήχους, κινείται σε ambient, jazz ρυθμούς, συνδυάζοντας αφρικάνικες μελωδίες και ανατολικά χαρακτηριστικά σίγουρα ξεχωρίζει και σε ταξιδεύει σε πρωτόγνωρα μουσικά μονοπάτια.

Η υπαρξιακή κρίση της ελληνικής Αριστεράς: ο κίνδυνος του συντηρητικού εθνικισμού

.....του Ραφαήλ Παπαδόπουλου

   Τα μέτρα λιτότητας και η συνεχής υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, σε συνδυασμό με την άδικη κατανομή των βαρών και την μονομερή εμμονή στη δημοσιονομική προσαρμογή, έχουν συντελέσει στην πλήρη ανατροπή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο, με την εδραίωση ενός αντιμνημονιακού, και εν μέρει αντιευρωπαϊκού κλίματος, σε όλο και μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Στα πλαίσια αυτά, τα κόμματα της αριστεράς(παραδοσιακής και ανανεωτικής), ως προνομιακοί εκφραστές της τάσης αυτής, έχουν επωφεληθεί πολιτικά, και αντιμετωπίζουν, για πρώτη φορά και με μεγάλες πιθανότητες υλοποίησης, το ενδεχόμενο της ανάληψης κυβερνητικής εξουσίας στις εκλογές αυτές, αφού με βάση τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, η αριστερά, αν και πολυδιασπασμένη, συγκεντρώνει αθροιστικά πάνω από 40%. Ταυτόχρονα όμως, η ανάγκη εκπροσώπησης ενός όλο και διογκούμενου κοινωνικού ρεύματος, σε συνδυασμό με την διαφαινόμενη κατάρρευση του δικομματισμού, επιβάλλει στην αριστερά να επιλύσει μία σειρά από θεμελιώδεις εσωτερικές αντινομίες, που διαστρεβλώνουν επικίνδυνα την ταυτότητά της και αποκρύπτουν τα μεγάλα διακυβεύματα της εποχής.

Πλαστικός Ουρανός

.....του Σταύρου Μολύβα 

 Βήματα που προχωράνε

Καπνιζουν.

Αγωνιώντας.

Ξαφνικά σταματανε.

Τελειώνουν και σβήνουν

το τσιγάρο.

The descendants – Οι Απόγονοι

.....της Κάλλις Κολόζη

(Κοινωνικό – Δράμα)

Όταν έχεις τον George Clooney στην πρώτη γραμμή ως βασικό ήρωα, έναν Ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτη (Alexander Payne) ο οποίος στις περισσότερες ιστορίες του επιλέγει να μεταφέρει κινηματογραφικά άντρες σε κρίση μέσης ηλικίας και συνεχής αφοπλιστικές εικόνες που κόβουν την ανάσα στην Χαβάη, δεν μπορεί παρά μια ιστορία να ειπωθεί σωστά. Όχι κι εκπληκτικά εφόσον, παρόλο που κανείς δεν τόλμησε να το πει, η ιστορία θέλει να έχει κωμικά στοιχεία αλλά δεν τα διεθέτει κι επίσης μόνο κατά στιγμές σε παρασύρει μαζί της και δεν καταφέρνει να σε ρουφήξει ολοκληρωτικά.

Aίλλα τυ γήναιτε;

.....του Ερεβιάραχος Αυτοκρατορικού Τζιτζικοπεταλωτή 

Γάντι δακτυλογράφησης με αυτόματο ορθογραφικό έλεγχο

Η παρούσα ανάρτηση απευθύνεται σε όσους έχουν βγάλει δημοτικό. /!\Explicit Content. Parental Advisory Needed.

AzPc mOo, ed0  k  pl  keRoOli  i8eLa n  xoCo giAutO  t  8ematOolini  gt  eXi  arXiCi  n  mOo  ti diNi  st  nEvrako0linia  +  dN  8  ad3w  g  pl...!!!!

Λουστείτε τα τώρα αμόρφωτα ζωντόβολα, όπως λούζομαι καθημερινά τα πιθηκίστικα σχόλιά σας σε κάθε γωνιά του κυβερνοχώρου.

Αλήθεια, υπάρχει αλήθεια;

.....του Νίκου Καμπούρη

-Η αλήθεια είναι πως το Μνημόνιο απέτυχε.

-Μα τι λες αγαπητέ; Το Μνημόνιο εάν εφαρμόζονταν σωστά, θα πετύχαινε!

-Η αλήθεια είναι πως το Ευρώ μας έχει ωφελήσει πολλαπλώς.

-Μα τι λές βρε αθεόφοβε; Το Ευρώ μας κατέστρεψε!

-Η αλήθεια είναι ότι η θάλασσα είναι πιο όμορφη απ’το βουνό.

-Μα τι λές ρε άσχετε; Ανέβα στον Όλυμπο και θα δεις!

-Η αλήθεια είναι πως ο Αλλάχ θα σώσει τον κόσμο.

-Μα τι λες ρε άπιστε; Αν σε ακούσει ο Βούδας, κάηκες!

-Η αλήθεια είναι ότι η Μέρκελ είναι κακάσχημη. 

-Τι λες ρε γκάβακα; Έχεις δει τη φάτσα σου στον καθρέφτη;

Η Ώρα των ευθυνών & ο Ντοστογιέφσκι.

....του Κωνσταντίνου Κολοκυθά

Ο πνευματικός κόσμος, το σπουδαιότερο  συστατικό της ανθρώπινης ύπαρξης, αποκηρύσσεται ούτως ή άλλως, ενώ απορρίπτεται με ένα είδος θριάμβου, ακόμη και μίσους. Ο κόσμος έχει προκηρύξει την επικράτηση της ελευθερίας, μα τι βλέπουμε στην ελευθερία αυτή;

Σκόρπιες σκέψεις

...του Χρήστου Παπά

   Οι βουλευτές διάλεξαν το ευρώ, οι δρόμοι πήραν φωτιά.

Όλα βαίνουν καλώς εναντίον μας

....του Ραφαήλ Παπαδόπουλου



   Τρία παραδείγματα της ποιότητας της καθημερινής ζωής και της σχέσης Πολιτείας- πολιτών στην μπανανία που επιμένει να αυτοαποκαλείται κράτος(και μάλιστα ευρωπαϊκό): α)200 περίπου δικαιούχοι προνοιακών επιδομάτων(ανάμεσα στους οποίους πολλοί τυφλοί και παράλυτοι), στριμώχνονται σε κεντρικό δρόμο της Αθήνας, προκειμένου να λάβουν το χαρτί της βεβαίωσης από την υπηρεσία του δήμου ώστε να πάρουν τα χρήματα αυτά. Το προσωπικό της υπηρεσίας περιορίζεται σε μόλις 11 άτομα, με αποτέλεσμα, σε ένα απίστευτο κομφούζιο, η υπεύθυνη να γράφει τα ονόματα των δικαιούχων σε μπλοκάκι και να προσπαθεί να μοιράσει τα χαρτάκια στο απελπισμένο πλήθος. β)Και πάλι στο κέντρο της Αθήνας, το 70% των φαναριών είναι κατεστραμμένο λόγω των επεισοδίων της Κυριακής, και καμία ενέργεια δεν έχει γίνει προς αποκατάσταση των ζημιών. γ)η ζωή ενός νεογνού 4 μηνών με σοβαρότατο πρόβλημα υγείας βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, καθώς η απαραίτητη επέμβαση για τη σωτηρία του μπορεί να γίνει μόνο σε νοσοκομεία του εξωτερικού, εκ των οποίων μόνο ένα (συγκεκριμένα στο Λονδίνο), έχει δεχτεί να αναλάβει την αναγκαία μεταμόσχευση λεπτού εντέρου. Ωστόσο, το αδιέξοδο παραμένει, αφού το ταμείο στο οποίο είναι ασφαλισμένο το νεογνό και οι γονείς του, αδυνατεί να καταβάλλει 300.000 ευρώ, που απαιτούνται για να διακομιστεί το μωρό στο εξωτερικό, επειδή «δεν έχει χρήματα». Η πολιτική «ηγεσία» του τόπου παρακολουθεί εδώ και μέρες αυτή την ανθρώπινη τραγωδία εντελώς αμέτοχη.

Λάθος απαντήσεις

....του Ρίζου Καϊάφα

    Μέσα στον ορυμαγδό των γεγονότων και των δηλώσεων, που μας κατακλύζουν από τότε που γίναμε το επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος, έχω ξεχωρίσει μία. Στριφογυρίζει στο μυαλό μου επίμονα, αν και δεν απευθύνεται στην Ελλάδα και στους Έλληνες. Κι όμως αισθάνομαι πως με αφορά άμεσα, πολύ περισσότερο από το θλιβερό σκηνικό της εγχώριας πολιτικής.