Λίγο ακόμη

....της Μαρίνας Δονικιάν

Διαβάζεται με μιά ανάσα:

Έφτασε το mujerι στο κόκκαλο

.....του Ερεβιέρακος Αυτοκρατορικού Τζιτζικοπεταλωτή

 "Μυρίζει Μανούλα".

"Σε παραδέχομαι..
Απέδειξες πως είσαι δυνατή, το δέχομαι..
Μα λάθος έκανες, ο δυνατός είναι αυτός
-που ακόμα προσπαθεί- !!!!"

Παντελής Παντελίδης

Στη θάλασσα…

....του Πασχάλη Ηλδικίδη

  

Θάλασσα.... Το μέρος που μπορείς να ηρεμήσεις και να σκεφτείς, λένε κάποιοι... Θάλασσα… Το μέρος που φεύγοντας από αυτό ξεκινάς τα υπογλώσσια, λένε κάποιοι άλλοι…

Όταν δεν σε θέλει…

....του Πασχάλη Ηλδικίδη

Παλιά παρακολουθώντας κάποια παιδικά προγράμματα, θυμάμαι εκείνο το μαύρο συννεφάκι που έβρεχε πάνω από το κεφάλι αυτών που δεν είχαν τύχη κι όλα τους πήγαιναν στραβά. Τουλάχιστον αυτοί έβλεπαν το συννεφάκι και ήξεραν τι τους περιμένει… Τι συμβαίνει όμως όταν οι άτυχες στιγμές δεν ακολουθούνται από το γνωστό αυτό συννεφάκι και έρχονται από εκεί που δεν το περιμένεις;

Η Ορχιδέα της ελπίδας!

....από τον Oppressed

3 Μήνες φυλακή.12 βδομάδες.91 μέρες μετρούσα σαν παλιός φαντάρος που αδημονεί να σπάσει τα συρμάτινο φράχτη και να ελευθερωθεί...

… Είχε πάει λαϊκή….

...του Πασχάλη Ηλδικίδη

Η έξοδος στην λαϊκή για τις γιαγιάδες είναι ότι και τα φιλανθρωπικά gala για τους πλούσιους. Στολίζονται και γεμάτες χαρά ετοιμάζονται για την μεγάλη έξοδο. Το θέμα είναι πως στην λαϊκή μπορεί να βρεθεί τυχαία και κάποιος άλλος (που δεν είναι γιαγιά !!!) και έτσι είναι υποχρεωμένος να γνωρίσει τον θαυμαστό αυτό κόσμο.

Οι (φανταστικές;) ερωτήσεις μιας μελαχρινής πριγκίπισσας και ο (επινοημένος;) μονόλογος ενός άψυχου αντικειμένου στον άδειο χώρο μιας σκοτεινής σοφίτας.

....του Θωμά Καλοκύρη

«Τι είμαι;

Χμ.. είμαι ένα παλιό παιχνίδι.

Λίγο σκονισμένο. Κάτι σαν στρατιωτάκι.

Κάτι σαν κουκλάκι. Κάτι σαν κουκλάκι- στρατιωτάκι.

Είμαι ακόμη χρήσιμο, αν με πλύνεις και με προσέξεις.

 Αν και λίγο οι ραφές μου στην πίσω δεξιά μεριά έχουν αρχίσει να ξεχειλώνουν.

Σίγουρα θα μπορέσεις να βρεις κάτι καλύτερο από μένα, κάτι πιο καινούργιο, πιο λαμπερό. Ίσως και  τρισδιάστατο, ποιος- ξέρει.

Το Σαββατόβραδό μου

....της Μαρίνας Δονικιάν

Σαν λάτρης και σκλάβα της μεγαλειότητας του υποσυνείδητου, θα προσδώσω στην παντοτινή μου απέχθεια προς τα Σαββατόβραδα, χαρακτήρα διαίσθησης. Με πιό απλά λόγια, κάτι ξέρω και δε βγαίνω Σαββατόβραδα.

Φοίνιξ Χρυσοτόκος

.....του Ερεβιέρακος Αυτοκρατορικού Τζιτζικοπεταλωτή

"Χάιλ, Κίλλερ!"

 Ακολουθούν δυο πολιτικές δημοσιεύσεις, όπως ακριβώς αλιεύθηκαν από το web:

1. Λοιπόν αν δεν βαριέστε diabasteto. Έχω μια μάνα 82 χρόνον έπαιρνε σύνταξη μαζί με το εκας 300 "ευρουλακια". Και τι κάνανε οι αθεόφοβοι τις κόψανε το εκας και τις δίνουνε την σύνταξη του ικα δηλαδή 75.00 ΕΥΡΩ???? ΓΙΑΤΙ ρωτάμε και μας λένε επαλήθευση αυτόν που δηλώνει πως είναι. Ωραία και ρωτώ εγώ ποιος θα χρεωθεί τον θάνατο this μάνας μου.Με 75.00 ευρώ τι θα κάνει???? 

Ρεύμα -χαράτσι - πετρέλαιο-φαγητό -νερό-τηλ-και ένα σορό χάπια.Όσο είναι στην αναμονή, στο περίμενε ,τα χάπια θα τα πληρώνει με 25% ενώ με το εκας 10%. θέλουν ένα σορό χαρτιά. Και να φανταστείτε είναι η 2φτέρη φορα που συμβαίνει μέσα στον ίδιο χρόνο 2011. Την πρώτη φορα καταθέσαμε olla τα χαρτιά που ζήτησαν και μετά από 6 μήνες τις δώσανε ξανά το εκας και αυτό έγινε κατόπιν τηλεφωνήματος και παρακλήσεις.

ΧΕΙΜΩΝΑΣ τότε χειμώνας τώρα πετρέλαιο δεν έχει βali ακόμα "τουρτοριζι" από το κρύο. Μια φορα την ημερα κάτι μακαρόνια χωρίς λάδι και ψωμί.Άνεργος εγώ άνεργοι η γυναικα μου άνεργος ο γιος μας. Που να μην mini ρουθίνοι από τους σατανάδες τις ελλάδας να τους χτυπήσει εκεί που πονάνε περισσότερο να σαπίσουν ζωντανή.ΠΩΣ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ.

2. Πάμε ρε ΔΑΠάρα

Η φλεγόμενη προβάτος

.....του Ερεβιέρακος Αυτοκρατορικού Τζιτζικοπεταλωτή

"ἐγὼ ὁ κατασκευάσας φῶς καὶ ποιήσας σκότος, ὁ ποιῶν εἰρήνην καὶ κτίζων κακά· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιῶν πάντα ταῦτα."
Ησαΐας, Κεφάλαιο 45, στίχος 7 [...] καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν [...]

Το Τελευταίο Γράμμα

....από τον Oppressed

Κι όταν έρχεται εκείνη η ώρα που θέλεις να χαράξεις τα συναισθήματά σου σε ένα χαρτί,πως αρχίζεις;Τι γράφεις;

‘‘7 τραγούδια θα σου πω…’’

...του Πασχάλη Ηλδικίδη

Ευτυχώς που υπάρχει η μουσική και μπορούμε να εκφράσουμε τα συναισθήματα μας, τους προβληματισμούς μας, το μέσα μας βρε αδερφέ…

Ήρθε η ώρα

....της Μαρίνας Δονικιάν

Ευτυχώς για μερικούς δεν πηγαίνω ακόμα σχολείο και συγκεκριμένα δημοτικό, γιατί ο εξάψαλμος που θα ακολουθήσει σχετικά με αυτήν την γελοιότητα με την αλλαγή της ώρας, θα συνοδευόταν με εκρηκτικά και διάφορες άλλες κατάρες.

Τα φαινόμενα επαιτούν

....από τον Ερεβιέραξ Αυτοκρατορικό Τζιτζικοπεταλωτή

Παρατηρώ, συχνά-πυκνά, κάποια σχόλια στο blog να υπογραμμίζουν την αστεία φύση των δημοσιεύσεων και άλλα να προσπαθούν ζοριζόμενα σαν παχύ έντερο κατά τη διάρκεια αποβολής των προϊόντων πέψης μπανάνας και κουλουριού να τις καταβαραθρώσουν, χαρακτηρίζοντας αυτές επιεικώς σαχλές.

Ταξιδεύοντας…

...του Πασχάλη Ηλδικίδη

Ωραία είναι τα ταξίδια με τα μέσα μαζικής μεταφοράς… Γνωρίζεις ανθρώπους και μυρωδιές που ποτέ μέχρι πριν δεν είχες γνωρίσει αλλά και συνειδητοποιείς πόσο τυχερός μπορεί να είσαι στη ζωή…

Το ευρωπαϊκό όραμα

....από τη θεία Σούλα

Το κουδούνι χτύπησε κι ο πιτσαδόρος ανέβηκε στον πρώτο όροφο, κρατώντας το υπερμέγεθες κουτί που εμπεριείχε την πίτσα καλτσόνε που είχα παραγγείλει, την οποία και μου παρέδωσε με χαμόγελο, ευχόμενος «Καλό βράδυ και με τη νίκη!».

Περί κοινωνικής δικτύωσης

....από τη θεία Σούλα

Δε θα είχα κανένα λόγο να υποκριθώ πως διατελώ ούσα συντηρητική και καθωσπρέπει, αλλά, τελευταία, η ιδέα ότι η τάση της ιντερνετικής κοινωνικής δικτύωσης έχει φτάσει σε μία εξωπραγματική διάσταση ξεπεσμού τριγυρνά όλο και πιο συχνά στο μυαλό μου.

Είσαι διαφορετικός;

....από τον Oppressed

2013...Tόσο μακρυά από το μεσαίωνα,στην πραγματικότητα όμως τόσο κοντά.Η κοινωνία βράζει οργή και αγανάκτηση και η φτώχεια έχει οπλίσει το μίσος που τρέφουν ορισμένοι για τον "διαφορετικό" συνάνθρωπό τους.Στο βωμό του ανταγωνισμού θυσιάζεται ο φυλετικός διαχωρισμός και ο κοινωνικός ρατσισμός.

Σήμερα γάμος γίνεται…

....του Πασχάλη Ηλδικίδη

Σήμερα είναι η μέρα που θα πάτε οικογενειακώς στο γάμο του ξαδέρφου σας. Ξέρεις τι θα ακολουθήσει κι όμως, θέλοντας να ζήσεις την αδρεναλίνη που προσφέρει ένας γάμος με ότι αυτό συνεπάγεται αποφασίζεις να πας.

Επιτέλους ΚΥΡΙΑΚΗ!

....του Oppressed

Πάντα αυτή τη μέρα έρχονται στο μυαλό μου τα ξέγνοιαστα παιδικά μου χρόνια.Μαζί με την παρέα μου γεμίζαμε ζωή τις αλάνες και τις γειτονιές μέχρι να μας βρεί το βράδυ.Και όταν πλέον βράδιαζε,εγώ πιο μόνος από ποτέ γύριζα σπίτι με ματωμένα γόνατα απ' το παιχνίδι.Το τέλος παρέμενε πάντα το ίδιο.Ποτέ δεν άλλαξε.Η φωνή της μάνας μου πλημμύριζε το χώρο με αποτέλεσμα τα αυτιά μου να πονάνε περισσότερο απ' τις πληγές στα πόδια μου.