Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρίνα Δονικιάν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρίνα Δονικιάν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 12 Αυγούστου 2013
Δευτέρα 13 Μαΐου 2013
Το Σαββατόβραδό μου
....της Μαρίνας Δονικιάν
Σαν λάτρης και σκλάβα της μεγαλειότητας του υποσυνείδητου, θα προσδώσω στην παντοτινή μου απέχθεια προς τα Σαββατόβραδα, χαρακτήρα διαίσθησης. Με πιό απλά λόγια, κάτι ξέρω και δε βγαίνω Σαββατόβραδα.
Κυριακή 7 Απριλίου 2013
Ήρθε η ώρα
....της Μαρίνας Δονικιάν
Ευτυχώς για μερικούς δεν πηγαίνω ακόμα σχολείο και συγκεκριμένα
δημοτικό, γιατί ο εξάψαλμος που θα ακολουθήσει σχετικά με αυτήν την
γελοιότητα με την αλλαγή της ώρας, θα συνοδευόταν με εκρηκτικά και
διάφορες άλλες κατάρες.
Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2012
...ΠροΒλήματα
....της Μαρίνας Δονικιάν
Δε με παίρνει να μη μπώ κατευθείαν στο ψητό και σίγουρα, σε
κανέναν δεν έλειψαν οι φλύαρες εισαγωγές μου, άλλωστε .δεν θα ασχολούνται όλοι
τώρα με τα δικά μου.
Παρασκευή 13 Απριλίου 2012
Χειρότερο facebook? Δε γίνεταιιι!
.....της Μαρίνας Δονικιαν
Με διακατέχουν σοβαρές ανησυχίες αλλά αυτό είναι γνωστό πρώτον και δεύτερον δεν είναι το θέμα μας. Πλέον τουλάχιστον.
Μία από αυτές τώρα τελευταία είναι να καταλάβω τι σκατά θέλει το facebook από μας για να είναι για μία φορά ικανοποιημένο στη ζωή του. Δηλαδή ας αποφασίσει τί attitude θέλει να έχουμε ως χρήστες του, να ξέρουμε κι εμείς πού βαδίζουμε και πώς θα συμπεριφερόμαστε στην εικονική μας πραγματικότητα πια!
Κυριακή 25 Δεκεμβρίου 2011
Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011
Τον ξέρω απ΄το fb, πολύ καλό παιδί!
Το μόνο που χρειάζεται για να μάθεις κάτι παραπάνω απο τα
πάντα, σχετικά με κάποιον είναι απλά να ξέρεις το όνομά του.
Βρε δε πά να τον έχεις δεί μιά φορά μέσα απ'το λεωφορείο;
Να είναι φίλος του γνωστού του φίλου του γνωστού σου;
Να έχετε πετάξει σκουπιδάκι στον ίδιο κάδο;
Ξαναλέω, αρκεί να 'ξες το όνομά του το μικρό.
Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011
Κατηγορία κείμένων που δε μπορώ να βρω τίτλο με τίποτα
.....της Μαρίνας Δονικιαν
Ώρες ώρες νιώθω πως μπορώ να κάνω ο,τι θέλω. Πώς είμαι ικανή να
ικανοποιήσω ακόμα και την πιό ακραία μου επιθυμία. Άλλες φορές ίσως να
νιώθω και πως κανείς άλλος δε το μπορεί, ή τουλάχιστον όσο εγώ. Ίσως
τελικά να είμαι το κέντρο του κόσμου για εμένα όσο και να προσπαθώ να
αποδείξω το αντίθετο. Υπάρχει όμως μιά διαφορά στο πως αντιμετωπίζω εγώ
το κέντρο του κόσμου από τον τρόπο που εσύ μου λες. Μπορεί βλέπεις, να
μην είναι πάντα για το δικό μου καλό. Θα σου δώσω να καταλάβεις.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)







