Το ασύλληπτο μεγαλείο του μικρόκοσμου και του μακρόκοσμου που μας περιβάλλει

....από την Πηνελόπη Ζουμπουλάκη

... αποτελεί μια άριστη αφορμή να συνειδητοποιήσουμε όχι μόνο το πλήθος των πραγμάτων που αγνοούμε για το σύμπαν, αλλά και την ταπεινότητά μας.

Δείτε και... θαυμάστε (με τη συνοδεία όμορφης και υποβλητικής μουσικής στο υπόβαθρο):

http://htwins.net/scale2/lang.html


- Κυλήστε τον δρομέα στην οριζόντια μπάρα για μεγέθυνση ή σμίκρυνση.
- Κάνετε κλικ με το ποντίκι πάνω σε κάθε αντικείμενο, για πληροφορίες που το αφορούν.

Διαλέγω με ποιον θα διαλεχθώ.

.....του Νίκου Καμπούρη

   Διάλογος, (ο): Ορισμός: Η συζήτηση ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα πρόσωπα ή ευρύτερες ομάδες, με σκοπό την απλή συνομιλία, την προσέγγιση, την ανταλλαγή απόψεων πάνω σε ένα θέμα ή την εν γένει επίλυση διαφορών καθώς και την εύρεση της αλήθειας πάνω στο υπό συζήτηση θέμα.

Οδηγίες Αιμοδοσίας

ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΙΜΟΔΟΣΊΑ:

Ασυνείδητο και όνειρα για τον Freud, Ιδεολογία για τον Marx. Οι επιρροές τους στο σύγχρονο άνθρωπο Μέρος Β΄

.....του Παναγιώτη Δημητριάδη

Το ασυνείδητο έχει να κάνει με τα όνειρα όχι μόνο με την συνείδηση. Τι συμβαίνει εκεί; Είμαστε ανώμαλοι που ονειρευτήκαμε ότι συνουσιαστήκαμε με την/τον καλύτερη/ο μας φίλη/ο ή ότι βρήκαμε πάνω σε ένα βιβλίο καρφωμένο ένα στιλέτο; Η απάντηση φυσικά είναι όχι. Η ψυχή, το ασυνείδητο, έχει κάτι να μας πει τρυπώνοντας από μια χαραμάδα με κώδικες, μιλάει με πράγματα καθημερινά του παρόντος, ένα όνειρο, για πράγματα του παρελθόντος. 

Αναρωτιέμαι.Να το στείλω;

.....της Δόξας Τούφα

Ανοίγω το μπλοκάκι σημειώσεων.

Στην πρώτη σελίδα γράφει με μικρά μολυβένια πλαγιαστά γράμματα: 3 ευρώ.

3 ευρώ ένα μπλοκάκι= μία ώρα δουλειάς στην καφετέρεια.

Και τα λεφτά μαύρα φυσικά.

Δε βαριέσαι..

Γυρνάω τις σελίδες γρήγορα.

Εδώ είμαστε.

Η Χούντα των media και η κ.Κατερινα Ακριβοπουλου.

....του Κωνσταντίνου Δουραλή 

   Πάει περίπου μήνας που δεν έχω γράψει για το blog όχι επειδή δεν έχω γνώμη για όσα με γοργούς ρυθμούς γίνονται στην χώρα αυτή αλλά επειδή θέλω να δω που θα καθίσει η μπίλια σε αυτή την ρουλέτα της ευρωπαϊκής πολιτικής.(έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα).

Αναρωτιέμαι. Απόσταση

.....της Δόξας Τούφα


Αναρωτιέμαι:
Τι είναι αυτό που ορίζουμε ως απόσταση;
Άραγε είναι κάτι εφικτό, ή αν κοιτάξεις πιο βαθιά είναι κάτι ασήμαντο;
Ακόμα περισσότερο, πως διαχωρίζουμε τις μεγάλες αποστάσεις από τις μικρές;
Έχει να κάνει με χιλιόμετρα ή ακόμη και με εκατοστά;
Μπορεί να πονάει το ίδιο μια απόσταση πολλών χιλιομέτρων με μια απόσταση μερικών εκατοστών;

Μην διστάζετε... Διαφωνήστε

 από Dubium



Γράψτε, σχολιάστε αντιδράστε. Προς τί ο δισταγμός; Προς τί ο φόβος;


Το δράμα της σημερινής νεολαίας είναι το γεγονός πως γαλουχηθήκαμε σε μια κοινωνία όπου δεν χρειάστηκε ποτέ να διεκδικήσουμε, να μιλήσουμε, να εκφραστούμε. Μεγαλώσαμε μαθημένοι στην σιωπή και την αδράνεια. Υιοθετήσαμε όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά που ως νέοι έπρεπε να ενοχοποιήσουμε. Αυτό το κατεστημένο της αδράνειας και της αυτολογοκρισίας, καλούμαστε τώρα να ανατρέψουμε.

Ασυνείδητο και όνειρα για τον Freud, Ιδεολογία για τον Marx. Οι επιρροές τους στο σύγχρονο άνθρωπο

.....του Παναγιώτη Δημητριάδη

Για αρχή θα ήταν σκόπιμο και χρήσιμο να αναφέρω ότι είναι πάντα επίκαιρο και μάλλον αναγκαίο. Μια έρευνα που έκανα περί συνείδησης μου επιτρέπει να πω δυο λόγια γι΄ αυτό το θέμα χωρίς να είμαι ειδικός. Το άρθρο έχει χωριστεί σε τρία κομμάτια για να γίνει πιο ευνόητο, να μπορεί να συζητηθεί πιο εύκολα και τελικά να μη κουράσει. Θα ήθελα τα σχόλια σας μετά την ανάγνωση του κειμένου.

Κατηγορία κείμένων που δε μπορώ να βρω τίτλο με τίποτα

.....της Μαρίνας Δονικιαν

   Ώρες ώρες νιώθω πως μπορώ να κάνω ο,τι θέλω. Πώς είμαι ικανή να ικανοποιήσω ακόμα και την πιό ακραία μου επιθυμία. Άλλες φορές ίσως να νιώθω και πως κανείς άλλος δε το μπορεί, ή τουλάχιστον όσο εγώ. Ίσως τελικά να είμαι το κέντρο του κόσμου για εμένα όσο και να προσπαθώ να αποδείξω το αντίθετο. Υπάρχει όμως μιά διαφορά στο πως αντιμετωπίζω εγώ το κέντρο του κόσμου από τον τρόπο που εσύ μου λες. Μπορεί βλέπεις, να μην είναι πάντα για το δικό μου καλό. Θα σου δώσω να καταλάβεις.

Αναρωτιέμαι. Υποσχέσεις..

.....της Δόξας Τούφα

Αναρωτιέμαι:
Τί είναι αυτό που μας κάνει να υποσχόμαστε πράγματα συνεχώς; Στους εαυτούς μας, στους γνωστούς μας, στους συγγενείς μας, στους φίλους μας, στην οικογένειά μας, στο σύντροφό μας αλλά και σε ξένους, σε απλούς συνεργάτες, σε πελάτες, σε περαστικούς, σε όλους.

Λήψεις.

.....του Γιώργου Λαβαντσιώτη

Το σχέδιο

.....της Δόξας Τούφα

   Κρατάω καλά στο μυαλό μου μια συγκεκριμένη σκηνή του εαυτού μου με την γιαγιά μου όταν ήμουν γύρω στα επτά.

Η γιαγιά μου έπλενε τα πιάτα κι εγώ έβλεπα τηλεόραση. Δεν θυμάμαι τι ακριβώς ήταν αυτό που με έκανε να κλάψω. Σκηνές βίας, φωνές, όπλα, βόμβες, παιδιά να κλαίνε, πτώματα, άνθρωποι να ζητάνε λίγο φαγητό, δέντρα να καίγονται και τον δημοσιογράφο να αποδίδει με λόγια την όλη καταστροφή. Η γιαγιά μου με άκουσε, γύρισε και με κοίταξε, παράτησε τα πιάτα στον νεροχύτη και με πλησίασε.

Επανάσταση στην TV? Δεν νομίζω Τάκη..

……του Diego

   καλησπέρα, το όνομα μου είναι Diego και στις γραμμές που ακολουθούν θα διαβάσετε για τα λανθασμένα τηλεοπτικά πρότυπα επαναστατών που έχουμε οι νέοι σήμερα.

Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η  σε κάποια σημεία θα χρησιμοποιηθούν ''κακές'' λέξεις και γενικά  η γλώσσα θα είναι σκληρή. Έτσι όποιος ψηφίζει Καρατζαφέρη αλλά και όποιος ακούει την λέξη μαλάκας και αισθάνεται ντροπή για το ανθρώπινο είδος ας απομακρυνθεί από το κείμενο αυτό η ας πέσει στον Θερμαϊκό μ' έναν τσιμεντόλιθο στον λαιμό του.

Η αξία της ελεύθερης Βούλησης

.....του Δημήτρη Πλιάτσικα

   

     Εάν δεν κοιτάς εκεί που πρέπει να πας, θα πας εκεί που κοιτάς λέει μια μια ρωμαϊκή παροιμία . Και ο Επίκουρος συμπληρώνει εάν δεν αισθάνεσαι αυτό που βούλεσαι και που πρέπει, δεν αισθάνεσαι αυτό που δεν πρέπει.

Η αξία του βιβλίου

....του Γιώργου Μώκιου



    Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ τι σημαίνει ένα βιβλίο και ποιά είναι η αξία του για μας; Δύσκολο ερώτημα που πολύ λίγοι το εξετάζουν. Οι περισσότεροι χρησιμοποιούν το βιβλίο σαν ένα απλό σκεύος τόσο για να περνάνε την ώρα τους όσο και για να αντλούν (όταν χρειαστούν) πληροφορίες από αυτό.

Η σημασία της υποκειμενικότητας

.....του Μάρκου Τομπουλίδη


    Θα ήθελα απλά να πω ότι μιας και μέσω αυτού του blog εκφέρονται και πολλές απόψεις θα πρέπει κάθε άποψη να είναι σεβαστή. Κάτι το οποίο επίσης έμαθα με την πάροδο του καιρού είναι ότι σχεδόν τα πάντα είναι υποκειμενικά, o καθένας βλέπει μια άποψη ,με τελείως διαφορετικό τρόπο o καθένας το καταλαβαίνει αλλιώς. Αυτό ισχύει για πολλά ακόμη πράγματα, όπως το γούστο στην μουσική, μια ταινία τον τρόπο ντυσίματος, είναι όλα θέμα γούστου που λένε μέχρι το σημείο που αυτό δεν θίγει κάποιον άλλο. Ναι και εγώ δεν το δεχόμουν πολλές φορές. Θα σας πω μάλιστα ένα συγκεκριμένο παράδειγμα.