Tiny Jackal – Ταξιδεύω

...του Νώντα Λειβαδίτη

Μετά την πρώτη της κυκλοφορία («Το πρώτο τρένο» του Μόνιμου Κάτοικου που είδαμε εδώ) η ανεξάρτητη εταιρία 5th Season Records επιστρέφει με το δεύτερο single και video, αυτή τη φορά από τον Tiny Jackal, με τίτλο «Ταξιδεύω».

Η θεωρία των δύο άκρων

....του Νώντα Λειβαδίτη

Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος απ’ τις τελευταίες – διπλές – εκλογές στις οποίες ένα ποσοστό της τάξεως του 6%, αποφάσισε την είσοδο του φασισμού στην ελληνική Βουλή. Το αρχικό σοκ διαδέχτηκε η περιέργεια και η ανάγκη να πέσει φως πάνω σε αυτό που ονομάζεται «Χρυσή Αυγή». Λίγο καιρό μετά όμως μοιάζουν όλοι να έχουν συνηθίσει την υπάρχουσα κατάσταση και να έχουν συμβιβαστεί.

Μόνιμος Κάτοικος – Το πρώτο τρένο

....του Νώντα Λειβαδίτη

Ο Μόνιμος Κάτοικος αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα ότι, με την απαιτούμενη συνέπεια και σοβαρότητα, το ελληνικό hip hop μπορεί να δώσει πολύ αξιόλογες δουλειές. Έχοντας ήδη δύο ανεξάρτητες κυκλοφορίες στο ενεργητικό του, έχει ξεχωρίσει για τους στίχους και τα πολύ αισιόδοξα μηνύματα που περνάει μέσα από τα κομμάτια του.

Το «ΟΧΙ» της Κύπρου με μια διαφορετική ματιά…

...του Νώντα Λειβαδίτη

Το θέμα που μονοπωλεί τα Μ.Μ.Ε. τις τελευταίες μέρες είναι το «Όχι» της Κυπριακής κυβέρνησης στην πρόταση «διάσωσης» της Ε.Ε, η οποία περιελάμβανε φορολόγηση των καταθέσεων.

Δυσοίωνο αύριο…

...του Νώντα Λειβαδίτη

Ο καθένας από μας σίγουρα έχει κουραστεί να αναλύει τη σημερινή κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Τί φταίει; Ποιος φταίει; Πως προκλήθηκαν όλα αυτά και από ποιους; Ποια είναι η λύση;

The Sunset Limited

....του Νώντα Λειβαδίτη

Δύο από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της γενιάς τους ο Samuel L. Jackson και ο Tommy Lee Jones (ο οποίος υπογράφει και τη σκηνοθεσία) συνθέτουν μια από τις πιο «μίνιμαλ» ταινίες που έχω δει τα τελευταία χρόνια.

Ελλάς το μεγαλείο σου…

....του Νώντα Λειβαδίτη

Όποιος νοήμων και σκεπτόμενος άνθρωπος παρακολούθησε τα γεγονότα έξω από το θέατρο «Χυτήριο», σίγουρα θα αναρωτήθηκε σε ποια εποχή ζούμε. Γιατί σε καμία περίπτωση τέτοιες γελοιότητες δεν συμβαίνουν σε μια δημοκρατική και ελεύθερη χώρα, αλλά αντίθετα μπορεί να τα συναντήσει κανείς μόνο σε χώρα που τελεί υπό χουντικό καθεστώς. Το αν αυτοί οι άνθρωποι που τα δημιουργούν έχουν τη στήριξη του κράτους, της αστυνομίας, αλλά και απλών πολιτών, δεν θα το αναλύσω. Τα συμπεράσματα δικά σας…

Πως αλλάζουν οι καιροί…

….του Νώντα Λειβαδίτη

 Αν γυρίσει κανείς το χρόνο πίσω, πριν ξεσπάσει όλη αυτή η οικονομική κρίση που, στο όνομα της ανάκαμψης, απέφερε περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές ελευθερίες, θα διαπιστώσει πως η έννοια της «απεργίας», αφορούσε ένα μικρό κομμάτι της κοινωνίας που διεκδικούσε τα δίκαιά του. Αυτό το κομμάτι, κατά την τότε γενική ομολογία, αφορούσε ανθρώπους οι οποίοι κάποιες μέρες το χρόνο «βαριούνται» να δουλέψουν και προτιμούν να απέχουν δημιουργώντας κοινωνικές αναταραχές.

Οι εύκολες λύσεις και οι επίδοξοι ήρωες

.....του Νώντα Λειβαδίτη

                Αν παρατηρήσει κανείς προσεχτικά την ιστορία των Ελλήνων από αρχαιοτάτων χρόνων, τότε θα διαπιστώσει πως στο DNA αυτού του λαού είναι να εφευρίσκει ήρωες, να τους πιστεύει και να τους οδηγεί στο θρίαμβο (ή στην πανωλεθρία). Από τον Λεωνίδα και τον Μιλτιάδη, ως τον Μέγα Αλέξανδρο και από τον Κολοκοτρώνη, ως τον «πατέρα» της Δημοκρατίας (εδώ γελάμε) Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον «ανανεωτή» Ανδρέα Παπανδρέου. Τα αποτελέσματα για τα παραπάνω πρόσωπα είναι λίγο- πολύ γνωστά, το ζήτημα όμως είναι από εδώ και πέρα τι κάνουμε, που τα πράγματα σοβάρεψαν.

Το αυγό του φιδιού

.....του Νώντα Λειβαδίτη

  Το γεγονός ότι περίπου 450.000 Έλληνες, στις εκλογές της 6ης Μαΐου, επέλεξαν να τους εκπροσωπήσει στη Βουλή ένα νεοναζιστικό κόμμα, δείχνει την κρίση που υπάρχει, όχι μόνο στον οικονομικό τομέα, αλλά και στα ήθη, τις αξίες και στη σκέψη του Έλληνα πολίτη. Σίγουρα είναι πολύ δύσκολο να παραδεχτεί κανείς ότι το 5-6 % των Ελλήνων είναι νεοναζί, όμως μπορεί εύκολα να διαπιστώσει ότι αυτοί οι άνθρωποι ψήφισαν με γνώμονα την οργή για το υπάρχον σύστημα.

Η επόμενη μέρα

.....του Νώντα Λειβαδίτη

     Το εκλογικό αποτέλεσμα της 7ης Μαΐου δεν έδειξε ξεκάθαρο δρόμο για την επόμενη μέρα και για τα σοβαρά θέματα που απασχολούν την Ελλάδα από την ένταξη της στο Δ.Ν.Τ και την επιβολή του Μνημονίου. Οι πολίτες, με την ψήφο τους, έδειξαν ξεκάθαρα την αντίθεση τους προς τα δύο μεγάλα κόμματα, σημαδεύοντας έτσι το τέλος μιας εποχής που ξεκίνησε απ’ την μεταπολίτευση, με την ισχυροποίηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ και της Ν.Δ. Σίγουρα «κερδισμένος» είναι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, ο οποίος μάλλον πείθει τον κόσμο ότι μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα σελίδα που γυρίζει για τη χώρα μας.

Η ώρα της κάλπης

.....του Νώντα Λειβαδίτη


         

    Αύριο διεξάγονται ίσως οι πιο κρίσιμές, όπως λένε, εκλογές από τη μεταπολίτευση. Ακούγεται πως τα δύο μεγάλα κόμματα θα έχουν μεγάλες απώλειες και ίσως υπάρξει Βουλή με δέκα κόμματα ή και παραπάνω. Προσωπικά όλα αυτά μου φαίνονται υπερβολικά και περιττά, καθώς θεωρώ πως όλοι μας θα πρέπει να πάμε με διαφορετική νοοτροπία και προσέγγιση στις κάλπες, όπως και με τεράστια σοβαρότητα.

Περί στρατοπέδων μεταναστών.

.....του Νώντα Λειβαδίτη




   Το πιο «καυτό» θέμα ων τελευταίων ημερών είναι αυτό των μεταναστών και των στρατοπέδων συγκέντρωσης που «έταξε» ο Υπουργός του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Η αλήθεια είναι ότι βλέποντας με τι στόμφο και νταηλίκι δήλωνε πως «θα διωχτούν απ' τη χώρα όλοι οι παράνομοι μετανάστες», γέλασα, όχι από χαρά, αλλά εξαιτίας της πολιτικής αστειότητας του επανακάμψαντα στη θέση του συγκεκριμένου υπουργείου.

Αθέατος - 24 Ώρες

....του Νώντα Λειβαδίτη

Η αλήθεια είναι ότι, γνωρίζοντας τη δουλειά και το ταλέντο του Αθέατου και έχοντας την άποψη ότι είναι ένας απ' τους πιο αξιόλογους εκφραστές του συγκεκριμένου μουσικού είδους στην Ελλάδα, ήμουν κάπως «προετοιμασμένος» για το τι επρόκειτο να ακούσω. Σε καμία περίπτωση όμως δεν περίμενα αυτό που εν τέλει άκουσα. Έτσι, θεωρώ το «24 Ώρες» όαση μπροστά στις υπόλοιπες κυκλοφορίες που «πλασάρονται» με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή διαδικτυακά.

Αγανακτισμένοι, γιαούρτια και πατάτες.

....του Νώντα Λειβαδίτη

   Έβλεπα τις αντιδράσεις μερίδας ανθρώπων στη συναυλία του Νταλάρα και θυμήθηκα ανάλογες αντιδράσεις με αποδέκτες τον Πάγκαλο και άλλους πολιτικούς. Η αλήθεια είναι ότι ενώ οι αντιδράσεις αυτές προς τους πολιτικούς δεν με ενόχλησαν, το γιαούρτωμα και τα άλλα αντικείμενα που δέχτηκε ο Νταλάρας δεν με βρίσκουν σύμφωνο.

Το βάρος της ευθύνης

......του Νώντα Λειβαδίτη

 Ζούμε ίσως μια από τις μεγαλύτερες καμπές στην ιστορία της χώρας μας και σαφώς έχει επηρεάσει τις ζωές, αλλά και τις αντιλήψεις όλων μας, ή τουλάχιστον όσων θέλουν να θεωρούν τους εαυτούς τους σκεπτόμενους ανθρώπους.

Common - The Dreamer/The Believer

.....του Νώντα Λειβαδίτη

    Με αφορμή τη νέα στήλη του blog που αναφέρεται σε προτάσεις μας που έχουν να κάνουν με μουσική, ταινίες, βιβλία κλπ, παρουσιάζω την τελευταία δουλειά ενός εκ των αγαπημένων μου καλλιτεχνών, του Common, που τιτλοφορείται "The Dreamer/The Believer". Η αυθεντικότητα του συγκεκριμένου καλλιτέχνη, μαζί με την ικανότητα του να προσεγγίζει και να μεταφέρει στο χαρτί όλα όσα συμβαίνουν γύρω του σ' ένα άρτιο στιχουργικό επίπεδο, κατατάσσουν τη συγκεκριμένη κυκλοφορία μία από τις πιο αναμενόμενες, αλλά και κατά πολλούς (μεταξύ των οποίων και ο γράφων) μία από της καλύτερες τη χρονιά που μας πέρασε, αφού κυκλοφόρησε λίγο πριν εκπνεύσει το 2011.

«Χαίρεται κύριε Υπουργέ»

.....του Νώντα Λειβαδίτη

   Με λίγα λόγια απέκτησαν εξουσία εκείνοι οι οποίοι όλο αυτό το διάστημα στήριζαν την προηγούμενη κυβέρνηση και είχαν κλειστά τα αυτιά τους στις αποδοκιμασίες και στα προβλήματα του κόσμου, με απώτερο σκοπό βέβαια, να έρθει η στιγμή όπου θα ακούνε από τους γύρω τους τη συγκεκριμένη φράση : «Χαίρεται κύριε Υπουργέ». Σ' αυτή τη φράση όμως θα μπορούσαμε να πούμε ότι συνοψίζεται η πολιτική ζωή της χώρας τα τελευταία 35 χρόνια.

Η τέχνη του αποπροσανατολισμού

.....του Νώντα Λειβαδίτη

    Παρακολουθήσαμε όλοι τις τελευταίες μέρες τις εκφράσεις αγανάκτησης των Ελλήνων πολιτών εναντίον της κυβέρνησης, μέσα από τις διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας (αλλά και σε άλλες πόλεις) και τις αντιδράσεις κατά την διάρκεια των παρελάσεων την ημέρα της επετείου του «ΟΧΙ». Το αποτέλεσμα όλων αυτών των αντιδράσεων ήταν να γίνεται λόγος αν έγιναν με σωστό τρόπο ή όχι, ενώ αντίθετα θα έπρεπε να ληφθεί υπ' όψη ο θυμός του κόσμου.

Από την 21η Απριλίου στην 21η Ιουλίου.

.....του Νώντα Λειβαδίτη   

    Η χώρα μας, τους τελευταίους 18 μήνες, θα μπορούσαμε να πούμε ότι βιώνει μια δεύτερη δικτατορία, αυτή των εταίρων της και των δανειστών της, η οποία ίσως να μην είναι τόσο προφανής όσο αυτή των Συνταγματαρχών το 1967, αλλά είναι ιδιαίτερα εξαντλητική για μισθωτούς, συνταξιούχους και φορολογούμενους. Η συγκεκριμένη δικτατορία απαιτεί από την ελληνική κυβέρνηση μείωση μισθών και συντάξεων (με ταυτόχρονη αύξηση των τιμών όλων των βασικών αγαθών), κατάργηση συλλογικών συμβάσεων και πολλά άλλα «χαράτσια» για να μην μείνουμε δυσαρεστημένοι.