....της Ναταλίας Τσούλου
Γιατί συμβαίνει κάποιες φορές να συντελεί την ακριβώς αντίθετη, από την κανονική του λειτουργία;
Εννοώ, πως ο σκοπός του είναι η αίσθηση αυτής της ασύμμετρης ευφορίας, που μπαίνει στην καρδιά και παρασέρνει τα πάντα στο πέρασμά του. Όμως, ακόμα και όταν συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, εμείς συνεχίζουμε να παραμένουμε εκεί, χωρίς καμία λογική εξήγηση, παρ’ όλο που έχουμε πλέον εκτροχιαστεί της (επιθυμητής) πορείας και παρ’ όλο που όσοι βρίσκονται γύρω μας προσπαθούν να μας δείξουν με κάθε τρόπο πως το παιχνίδι έχει χαθεί.
(Μόλις, αντιλήφθηκα πως χρησιμοποίησα τη λογική, μα ακόμα δεν μπορώ να πω αν έχω πέσει σε σφάλμα. Υπάρχουν εν τέλει, λογικές εξηγήσεις στον έρωτα ή παραμένουν όλα μία συναισθηματική παρόρμηση;)
Γιατί συμβαίνει κάποιες φορές να συντελεί την ακριβώς αντίθετη, από την κανονική του λειτουργία;
Εννοώ, πως ο σκοπός του είναι η αίσθηση αυτής της ασύμμετρης ευφορίας, που μπαίνει στην καρδιά και παρασέρνει τα πάντα στο πέρασμά του. Όμως, ακόμα και όταν συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, εμείς συνεχίζουμε να παραμένουμε εκεί, χωρίς καμία λογική εξήγηση, παρ’ όλο που έχουμε πλέον εκτροχιαστεί της (επιθυμητής) πορείας και παρ’ όλο που όσοι βρίσκονται γύρω μας προσπαθούν να μας δείξουν με κάθε τρόπο πως το παιχνίδι έχει χαθεί.
(Μόλις, αντιλήφθηκα πως χρησιμοποίησα τη λογική, μα ακόμα δεν μπορώ να πω αν έχω πέσει σε σφάλμα. Υπάρχουν εν τέλει, λογικές εξηγήσεις στον έρωτα ή παραμένουν όλα μία συναισθηματική παρόρμηση;)






