Το κράτος, ο ΟΚΑΝΑ και ο άνθρωπος, Μέρος Α΄

....του Παναγιώτη Δημητριάδη

Το άρθρο αυτό το γράφω με αφορμή την εργασία που κάνω την περίοδο αυτή με θέμα: <<πολιτικές αντιμετώπισης του φαινομένου της εξάρτησης>>.

Σκέψεις περί της δια βίου Πολυπολιτισμικότητας

...του Παναγιώτη Δημητριάδη

Είναι μέγιστη ανάγκη, για να καταλάβει κάποιος την σημερινή πολιτική, να στρέψει το βλέμμα του στην πολυπολιτισμικότητα. Οι κρατικές δομές έχουν αλλάξει, περνώντας από το εθνικό κράτος στο διεθνικό ή υπερεθνικό.

Όταν η χυδαιότητα σκοτώνει την αγνότητα

....του Παναγιώτη Δημητριάδη

Τις τελευταίες μέρες παρατηρείται στην Ελλάδα το φαινόμενο της ανάδειξης και της αναπαραγωγής του αρχαιοελληνικού κάλους.

Αλλάζουμε, άρα ζούμε...

....του Παναγιώτη Δημητριάδη

Όπως θα έχετε διαπιστώσει και στα προηγούμενα άρθρα μου, απολαμβάνω να μιλάω για τη ζωή καταρχήν διότι είναι ένα θέμα δύσκολο αλλά σε κάθε περίπτωση δε χρήζει ιδιαίτερης έρευνας, είναι κάτι περισσότερο πρακτικό και εκεί έγκειται και ο προβληματισμός μου. 

Νούς και συναίσθημα

....του Παναγιώτη Δημητριάδη

Κάποιοι σύγχρονοι ψυχολόγοι αναλύουν το φαινόμενο της ύπαρξης δύο εγκεφάλων σε έναν άνθρωπο. Στα πλαίσια του δυϊσμού στην ανθρώπινη σκέψη, πολλές φορές αναφερόμαστε στο νου, τη λογική δηλαδή, και στη ψυχή ή πιο συγκεκριμένα στο συναίσθημα.

Υπερκερνόντας την Ύλη

......του Παναγιώτη Δημητριάδη

Είχε γράψει ο Καζαντζάκης στην Ασκητική χωρίζοντας το άτομο σε δύο μέρη τον νου και την καρδιά:

Νους : ''Λαγαρό κι ανέλπιδο είναι το μάτι μου και θεάται τα πάντα. Η ζωή είναι ένα παιχνίδι, μια παράσταση που δίνουν οι πέντε θεατρίνοι του κορμιού μου.''

Και τότε η καρδιά απαντάει: ''Είμαι ο χωριάτης και πηδώ απάνω στη σκηνή κι επεμβαίνω στην πορεία του κόσμου!''

Η κοινωνία ένας ζωντανός οργανισμός

.....του Παναγιώτη Δημητριάδη

 Παρομοιάζοντας την κοινωνία ή τις κοινωνίες, καλύτερα, με το ανθρώπινο σώμα, με έναν ζωντανό οργανισμό, εύκολα μπορούμε να καταλήξουμε σε κάποιες παραδοχές.

Ανασκευάζοντας την επιστροφή

.....του Παναγιώτη Δημητριάδη

 Για να φτάσει όμως κανείς στην επιστροφή πρέπει πρώτα να φύγει. Οι άνθρωποι πρέπει να φεύγουν για να καταλάβουν τον εαυτό τους και αν είναι εφικτό να χτίσουν μια ζωή από την αρχή. Η ρουτίνα μπορεί να σκοτώσει τον καθένα και οι μεμονωμένες καταστάσεις σε καμία περίπτωση δεν αφήνουν στο νου περιθώρια να γεμίσει. Η ψυχή θα πει κάποιος δε θέλει πολλά για να είναι ζωντανή και τα όμορφα βρίσκονται στις λεπτομέρειες. Και έτσι είναι. Όμως εκτιμάς κάτι μόνο όταν σου λείψει. Όταν φεύγεις, αισθάνεσαι πως κάτι σου λείπει, κάτι που πριν ήταν εντελώς αδιάφορο. Υπάρχουν και πράγματα στα οποία έδινες μεγάλη σημασία, πράγματα που πίστευες ότι είναι ζωτικής σημασίας για σένα. Αντιλαμβάνεσαι ότι τελικά ήταν απλά και μόνο μια ιδέα μια εμμονή.

Η αξία του να ζεις.

.....του Παναγιώτη Δημητριάδη

Σαν μικρό παιδί κι εγώ έψαχνα την ουσία της ζωής, έμπλεκα σε θεωρίες και σε σκέψεις γιατί κάθε θεωρία έβλεπε το μέλλον. Κάθε θεωρία, κάθε ρήση μου λεγε πώς θα είμαι στο μέλλον. Όμως όλες οι ρήσεις και οι θεωρίες είχαν ένα πρόβλημα. Δεν έβλεπαν εμένα. Καμία θεωρία δε μπορεί να αφήσει το αποτύπωμα πάνω μας και την σκέψη της πάνω μας αν εμείς οι ίδιοι δεν την αφήσουμε να μας παρασύρει στο δικό της ρυθμό.

Ασυνείδητο και όνειρα για τον Freud, Ιδεολογία για τον Marx. Οι επιρροές τους στο σύγχρονο άνθρωπο Μέρος Γ΄

.....του Παναγιώτη Δημητριάδη

 Η Ιδεολογία μοιάζει με ''τα όνειρα'' των προφροϋδικών συγγραφέων αλλά και με το ασυνείδητο στον Freud. Τι ακριβώς λέμε ιδεολογία φυσικά δεν είναι αυτό ακριβώς που έμαθαν τα κανάλια στη γιαγιά μου, δηλαδή ότι είναι το μάθημα που ακούν τα κουμούνια και μετά πάνε και καίνε πλατείες και δάση (ακόμη κι αν κάτι τέτοιο έχει μια δόση αλήθειας η πραγματικότητα είναι αλλού). Η Ιδεολογία (ιδέα + λόγος) είναι μια ψευδαίσθηση, μια ζωγραφιά σε ένα πίνακα, νεκρή και άψυχη θα έλεγε κάποιος. Δεν είναι κάτι υπαρκτό, είναι αέρας. Η πράξη θα πει ο Μαρξ είναι στη παραγωγή και εκεί είναι η πραγματικότητα.

Ψυχή και πολιτική σ' ένα σώμα

.....του Παναγιώτη Δημητριάδη
     

   Η στήλη αυτή θα είναι σαν ένα ταξίδι στα σκιερά σημεία της ψυχής, ανακαλύπτοντας τα αποτυπώματα της πάνω στην κοινωνική, πολιτική και δυναμική πραγματικότητα της ουσιαστικής ύπαρξης και του πραγματικού χρόνου του κάθε ατόμου. Θα προσπαθήσω να φέρω αρκετές από τις παραξενιές της καθημερινότητας μας, τοποθετώντας μέσα σ' αυτή ότι μας επηρεάζει και ότι επηρεάζουμε. Μέσα από την αυτό-εξερεύνηση αυτή πιστεύω ότι θα δημιουργήσουμε νέες συνθήκες της ύπαρξης μας και νέες συνθήκες για την κοινωνία. Σας καλωσορίζω σε αυτήν την πορεία για το αύριο μέσα από εμάς.

Ασυνείδητο και όνειρα για τον Freud, Ιδεολογία για τον Marx. Οι επιρροές τους στο σύγχρονο άνθρωπο Μέρος Β΄

.....του Παναγιώτη Δημητριάδη

Το ασυνείδητο έχει να κάνει με τα όνειρα όχι μόνο με την συνείδηση. Τι συμβαίνει εκεί; Είμαστε ανώμαλοι που ονειρευτήκαμε ότι συνουσιαστήκαμε με την/τον καλύτερη/ο μας φίλη/ο ή ότι βρήκαμε πάνω σε ένα βιβλίο καρφωμένο ένα στιλέτο; Η απάντηση φυσικά είναι όχι. Η ψυχή, το ασυνείδητο, έχει κάτι να μας πει τρυπώνοντας από μια χαραμάδα με κώδικες, μιλάει με πράγματα καθημερινά του παρόντος, ένα όνειρο, για πράγματα του παρελθόντος. 

Ασυνείδητο και όνειρα για τον Freud, Ιδεολογία για τον Marx. Οι επιρροές τους στο σύγχρονο άνθρωπο

.....του Παναγιώτη Δημητριάδη

Για αρχή θα ήταν σκόπιμο και χρήσιμο να αναφέρω ότι είναι πάντα επίκαιρο και μάλλον αναγκαίο. Μια έρευνα που έκανα περί συνείδησης μου επιτρέπει να πω δυο λόγια γι΄ αυτό το θέμα χωρίς να είμαι ειδικός. Το άρθρο έχει χωριστεί σε τρία κομμάτια για να γίνει πιο ευνόητο, να μπορεί να συζητηθεί πιο εύκολα και τελικά να μη κουράσει. Θα ήθελα τα σχόλια σας μετά την ανάγνωση του κειμένου.

Η τηλεόραση

.....του Παναγιώτη Δημητριάδη

Η τηλεόραση σήμερα, τείνει να εξαφανίσει την ατομική γνώμη ή μάλλον να την εντάξει σε ομαδοποιήσεις. Σε καλεί σε μια δική της λογική, νομίζεις ότι έχεις επιλογή ανάμεσα σε μια πληθώρα τηλεοπτικών σταθμών. Είναι όμως μια ψυχική αυταπάτη. Η τηλεόραση σε κλείνει στα studio της προσαρμογής, τι κι αν σήμερα δε δεις ένα κανάλι, αύριο θα δεις διότι, πολύ απλά δεν έχει καμιά διαφορά. Σε κάνουν να νομίζεις ότι επιλέγεις αυτά που θες να δεις, όμως τα θεάματα της οθόνης, είναι ικανά να καλύψουν τις φαντασιώσεις, τις ψυχώσεις αλλά και τα πολλά κενά που σου άφησε η μέρα καθώς ήσουν προσηλωμένος στη δουλεία σου.

Θα ήθελα στο σημείο αυτό, να αναφερθώ στο ασυνείδητο, το οποίο δείχνει την ύπαρξή του στις κινήσεις μας, που γίνονται μηχανικά, δίχως δηλαδή να καταλαβαίνουμε. Αυτή η παρένθεση, ήταν για να σας δείξω, ότι η τηλεόραση μπορεί να μας επηρεάσει, χωρίς να καλά καλά να το σκεφτούμε. Μπήκε δυναμικά μέσα στη ζωή μας και μας επιβλήθηκε, έγινε αναπόσπαστο κομμάτι μέχρι και την εμφάνιση του ίντερνετ και την εδραίωση του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Μας επέβαλε το δικό της τρόπο ζωής, αφήνοντας την κι εμείς με τη σειρά μας, να εισβάλει κατά αυτόν το τρόπο στην προσωπική μας σφαίρα. Η φράση << το είπε στη τηλεόραση>> της προσέδιδε κύρος αυθεντίας, όπως και σήμερα.

Η παγκοσμιοποίηση, ήρθε μέσω της τηλεόρασης, ξαφνικά το DNA άρχισε όμως να διαμαρτύρεται, διότι ο κάθε λαός είναι διαφορετικός, μη με παρεξηγήσετε εδώ δεν τίθεται θέμα ποιότητας, αλλά θέλω να πω, ότι δε μπορείς να πουλήσεις κλιματιστικά σε έναν εσκημόο, πως να το κάνουμε. Για να το αποσαφηνίσω καλύτερα αυτό, εννοώ ότι οι άνθρωποι στην Ελλάδα είχαν μάθει σε ένα άλλο τρόπο ζωής, αυτόν το καταναλωτισμό σύμφωνα με τα αμερικανικά πρότυπα που έμοιαζαν ξένα και γλυκά, ήταν εισαγόμενο, άμα ρωτήσετε έναν παππού έχει να σου πει για εποχές πείνας με τις ώρες. Έτσι όταν είδαν πολλά αγαθά μαζί και προσιτά δεν είχαν πολλούς ενδοιασμούς και αντιστάσεις, αλλά ποτέ τους, όπως λέει και το τραγούδι, δε διάβασαν Μαρξ και φυσικά αναφέρομαι στο Κεφάλαιο που μιλάει για την αρχή του καπιταλισμού.

Η τηλεόραση άλλαξε τη ζωή μας, μας έκανε σύγχρονα υπερήφανα τετράποδα και παντογνώστες. Πλέον δε σε ξεκουράζει μια βόλτα στο δρόμο το βράδυ, άσε που μπορεί να σου επιτεθεί και κανένας αφού κάθε μέρα τα λέει η τηλεόραση, αλλά σε ξεκουράζει μια οθόνη. Διότι η εικόνα, αιχμαλωτίζει καλύτερα από ένα κάγκελο. Αν δε μπορείς να την σπάσεις αυτή, που σε κάνει κάθε μέρα πλύση εγκεφάλου, τότε ψάξε να βρεις μια καλή ταινία, βάλε την στο DVD-player και απόλαυσε την και θα έχεις κάνει χρήσιμη την άσημη. Το μυαλό είναι δικό σου, μην αφήνεις κανέναν να στο κλέψει και να σε ρίξει σε λήθαργο, κανένας δε μπορεί να σου πει πως να ζεις, όλοι λένε αυτό που έχουν ζήσει, τίποτα παραπάνω, μη γίνεις και εσύ άλλη μια απομίμηση. Άσε την τηλεόραση έξω από το σπίτι και τη ζωή σου.

Όλο αυτό το δοκίμιο-άρθρο, ήταν έμπνευση από το τραγούδι TV screen του Iggy Pop.

http://www.youtube.com/watch?v=AKYCaHYYF3U

Χαμένος στο παρόν μου

.....του Παναγιώτη Δημητριάδη

Πάλι γυρίζω ξανά

στη παλιά τη γειτονία
για να ψάξω τη ζωή
εκεί που άρχισε εκεί

Καθώς φεύγω από ΄δώ
και το παρελθόν να βρώ
η ζωή είναι γραμμένη
κάπου εκεί ξεχασμένη