Κυριακή, 17 Ιουνίου 2012

Λαοί της Ευρώπης φοβηθείτε!


.....του Ηλία Τροχίδη



Άρθρο πρώτο: «… Η παρούσα συνθήκη διανοίγει νέα φάση στη διαδικασία μιας διαρκώς στενότερης ένωσης των λαών της Ευρώπης, στην οποία οι αποφάσεις λαμβάνονται όσο το δυνατόν εγγύτερα στους πολίτες…»

Άρθρο δεύτερο: «...H ένωση βασίζεται στις αξίες του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελεύθερης δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου καθώς και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των προσώπων που ανήκουν σε μειονότητες. Οι αξίες αυτές είναι κοινές στα κράτη μέλη εντός κοινωνίας που χαρακτηρίζεται από τον πλουραλισμό...»


Όχι δεν αποτελούν δηλώσεις οποιουδήποτε λαϊκιστή πολιτικού ή τεχνοκρατικού παράγοντα. Συνιστούν κατ’ εμέ ένα από τα σημαντικότερα, αν όχι το σημαντικότερο, μέρος μιας Λισαβώνας που έδειξε ότι η ενότητα είναι καθοριστική για την ευημερία των λαών μιας Ευρώπης που δεν παραιτείται απέναντι στην ύφεση αλλά προσπαθεί ενωμένη να την αντιμετωπίσει για να πετύχει όχι χρηματοοικονομικούς στόχους αλλά… τις παραπάνω μαρκαρισμένες λέξεις.

Ποια είναι όμως η δύναμη αυτών των λέξεων;

Ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δεν σημαίνει την απώλεια της κοινής λογικής από τα κεφάλια μας μα πολύ περισσότερο δεν συνεπάγεται την εκλογική υποταγή μέσω ενός φόβητρου που μαστίζει την ελληνική κοινωνία και ξεχαρβαλώνει ιδεολογίες, απόψεις, λογικές.

Κάνω λόγο φυσικά για τα νομισματικά διλλήματα που έχουν κυριέυσει τα κεφάλια μας το τελευταίο διάστημα. Καλή ή κακή η επιλογή των ελλήνων για αλλαγή (αν φυσικά υπάρχουν ηθικοί κανόνες σε ένα διπλωματικό παιχνίδι) αποτελεί την απόφαση ενός λαού για μια πορεία προς την ευημερία χωρίς κανένα μνημονιακό βάρος ή πολιτικό παιχνίδι. Η απόφαση αυτή και γενικά η απόφαση ενός λαού αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο στην αρχή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και πόσο μάλλον σε αυτή της ελεύθερης δημοκρατίας και της ισότητας. ΑΛΛΑΓΗ. Μια λέξη που σημαίνει πολλά. Για τον Παπανδρέου εκφράστηκε μέσω του «ΠΑΜΕ» για τον Καραμανλή μέσω της «ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ» για τον Παπαδόπουλο μέσω της «ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ» για εμας…;

Για εμένα σημαίνει την αλλαγή ενός κράτους που διψά για νομιμοποιημένη κυβέρνηση και ανάπτυξη, για ισχυρό σύνταγμα, για έγκυρη και έγκαιρη δικαιοσύνη, για χρηστή και χρηστική διοίκηση για παραγωγικότητα, ανάπτυξη και επαγγελματικές επιλογές.

Μπορείτε να προσθέσετε τα δικά σας πριν πάτε να ψηφίσετε…

Εξάλλου μια ψήφος σε ένα απονομιμοποιημένο καθεστώς αντίκειται στα βασικά κεκτημένα και διατάξεις της Ε.Ε σύμφωνα με τα πρώτα άρθρα, που στις γρήγορες οικονομικές εξελίξεις φαντάζουν ανιαρά και αντιπαραγωγικά.

Έτσι δεν είναι;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου