Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2013

Caribou

...του Στέλιου Μουρατίδη

Είναι ευρύτερα γνωστός ως Caribou, αλλά την ίδια στιγμή είναι γνωστός και ως Daphni αλλά και ως Manitoba. Διχασμένη προσωπικότητα; Ίσως. Το σίγουρο είναι ότι μιλάμε για μια μεγάλη μορφή της εναλλακτικής ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής.

Ας μιλήσουμε πρώτα για τον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από αυτά τα 3 άβαταρ. Ο Daniel Snaith, είναι ο Καναδός μουσικός, ο οποίος έχει και διδακτορικό στην Μαθηματική επιστήμη. Γιατί όμως κάποιος μουσικός να έχει 3 ονόματα; Μοιάζει ανούσιο. Στην περίπτωση του εξηγείται αυτό Σε κάθε άβαταρ, ο Snaith πειραματίζεται και με ένα διαφορετικό είδος μουσικής.

Ας ξεκινήσουμε με τον Manitoba ο οποίος έρχεται και χρονολογικά πρώτος. Ο Manitoba λοιπόν ξεκινάει να πειραματίζεται σε πολύ νεαρή ηλικία και το 2001 θα κυκλοφορήσει το πρώτο του δίσκο με τίτλο "Start Breaking my Heart". Μέσα του θα βρεις μουσική που έγκειται στου κόλπους της IDM και της electronica. Όπως στο πρώτο του δίσκο, έτσι και στο δεύτερο "Up in Flames", που κυκλοφόρησε 2 χρόνια αργότερα, είναι εμφανείς οι επιρροές του από τους Massive Attack αλλά και τους συμπατριώτες του Boards of Canada. 

Κάπου εκεί σταματάει και η πορεία του ως Μanitoba για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων και λόγω δικαστικής απόφασης. Ο Snaith είχε γίνει ήδη αρκετά γνωστός για την ιδιόρρυθμη μουσική που συνέθετε. Επιστρέφει λοιπόν το 2005 στο προσκήνιο ως Caribou με το άλμπουμ "The Milk of Human Kindness". Ως Caribou βλέπουμε να κρατάει το εναλλακτικό ύφος και πλέον να εντάσσει στο ρεπερτόριό του και στοιχεία της psychedelia. Εκ πρώτου ακούσματος, νομίζεις ότι πρόκειται για κάποια τυχαία συνάθροιση φθόγγων και ρυθμών αλλά δεν είναι έτσι Στα επόμενα ακούσματα, καταλαβαίνεις την ουσία της μουσικής του και απολαμβάνεις την απλότητα που κρύβεται από πίσω. Απο το άλμπουμ ξεχωρίζει το "Yeti" καθώς και το όλο artwork του.

Συνέχεια έρχεται για τον Caribou αυτή τη φορά με το άλμπουμ "Andorra" (2007). Είναι ίσως η πρώτη φορά που τα μουσικά περιοδικά της εποχής ασχολούνται σοβαρά με το φαινόμενο Caribou. Σε αυτό το άλμπουμ κρατάει τα στοιχεία του, αλλά αυτό που τον κάνει ακόμα πιο γνωστό είναι τα remix των Four Tet και Hot Chip στα κομμάτια του. Ο δίσκος γνωρίζει επιτυχία (στον χώρο του) με πολύ καλές κριτικές και ξεχωρίζουν τα κομμάτια Melody Day και She's the One.

Ορμώμενος από την επιτυχία του Andorra, το 2010 κυκλοφορεί αναμφισβήτητα το καλύτερο άλμπουμ του, και κατά την δική μου ταπεινή γνώμη, ένα από τα καλύτερα και σημαντικότερα άλμπουμ της electronic. Ο λόγος φυσικά για το "Swim". Urban 75, Mixmag, musicOMH, The Guardian και πολλές ακόμα είναι η διακρίσεις του άλμπουμ με γνωστότερο το κομμάτι Odessa. Σε αυτό το άλμπουμ, ο Snaith συνδυάζει μοναδικά στοιχεία της neo-psychedelia, minimal, techno και της electronic dance. Όπως και ο ίδιος αποκαλύπτει, χρησιμοποιεί μεγαλύτερο φάσμα συχνοτήτων στην μουσική του (παίρνοντας στοιχεία και από το PhD του) και πηγαίνοντας την σύνθεση μουσικής ένα βήμα πιο μπροστά.

Όλο αυτό το διάστημα, ο Snaith κάνει εμφανίσεις και σε διάφορα event και παρουσιάζει και διάφορα Dj Set. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, το 2012, ως Daphni πλέον, παρουσιάζει το άλμπουμ Jiaolong. Πρόκειται για τους πειραματισμούς του στην House και στην Techno, και έτσι με νέο άβαταρ, μας συστήνει σε μια άγνωστη ως τώρα πλευρά του ταλέντου που διαθέτει. Από το άλμπουμ ξεχωρίζει το Ye-Ye και το Springs.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου